آرام باش نه بی‌خیال!

سلام

هیچ وقت پرسشی نداشت. هرگز اشکالی مطرح نمی‌کرد. ندیده بودیم دستی بلند کند و اجازه‌ای بخواهد و حرفی بزند. نه فقط در کلاس‌های مشاوره بلکه در ساعات درسی هم همین گونه بود. اوضاع درس و آزمونش عالی نبود ولی نا مطلوب هم حساب نمی‌شد.

معمولاً در میانه‌های کلاس قرار می‌گرفت. امّا این بار دست او بالا بود و اجازه می‌خواست. اجازه خواستن او همه را شگفت زده کرده بود به همین دلیل دیگران دست شان را پایین آوردند تا او بپرسد. ایستاد و گفت:«راستش شاید حرفم عجیب به نظر بیاید امّا خواستم حرف متفاوتی نسبت به دیگران زده باشم. می‌دانید؟

من اصلاً استرس ندارم! پشتم به هیچ کجا گرم نیست ولی اصلاً نگران رتبه و آزمون و قبولی نیستم. راستی آقا! این اشکال دارد؟»

Stop-Stressing-Start-Living-banner

مشاورمان نگاهش را که به او دوخته شده بود در کلاس گرداند و پرسید: «دوستان! این بدون استرس بودن اشکال دارد؟»

حبیب همان طور که نشسته بود گفت:«بستگی دارد.»

گفتم:«به چه چیز؟»

حبیب گفت :«به این که درس می‌خواند یا خیر. اگر درس می‌خواند و استرس ندارد ، خیلی هم خوب است چون می‌تواند کارش را با آرامش و به دور از هیجانات کاذب انجام دهد. امّا اگر درس نمی‌خواند و استرس ندارد ، خیلی بد است چون دیگر اسم این حالت آرامش نیست بلکه بی‌خیالی است.»

همه مشاورمان را نگاه می‌کردیم که حرف نهایی را بزند. او گفت: «وضعیّت نمرات و آزمون‌هایت گواه آن است که درس می‌خوانی. کم هست امّا صفر نیست. تو هم استرس داری، زیرا اگر خالی از استرس بودی هرگز کاری نمی‌کردی و حرکتی انجام نمی‌دادی.

امّا این استرس پرحجم و فشار آورنده و آزار دهنده نیست که اتّفاقاً خیلی هم خوب است. وجود استرس در تمام افراد امری اجتناب ناپذیر است ولی باید مراقب باشیم دو اتّفاق نیفتد. یکی آن‌که استرس از حدّ نگذرد و به اضطراب و تنش تبدیل نشود و دیگر این که دوری از آن ، ما را به حدِّ بی‌خیالی نرساند که این دو عامل تمام زحماتی را که کشیده ایم براحتی بر باد می دهد.»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.