آیا تنها موفقیت در ورود به دانشگاه کافی است؟(بخش اول)

شما در آزمون ورودی دانشگاه پذیرفته شدید، این خبر بسیار خوبی است و می‌تواند آغازگر موفقیت‌های بعدی شما باشد، اما اگر تصور می‌کنید که دانش‌آموزان و افراد باهوش و زرنگ هیچ‌گاه در دانشگاه شکست نخواهند خورد، افسانه‌اى بیش نیست؛ دانش‌آموزان بسیارى بوده‌اند که با وجود نمرات و معدل خوب و بالا و عملکرد قوى در مدرسه، در دانشگاه موفق نبوده‌اند.
 
چرخۀ عدم موفقیت در دوران دانشگاه، ممکن است که  مدام تکرار شود و اکثر مواقع همان فاکتورهایی که دفعه اول منجر به شکست شده، مى‌تواند موجب شکست‌هاى ثانویه یا حتى عدم موفقیت براى سومین بار و شکست‌هاى بعدى شود. در واقع اگر به فردى که دچار مشکل شده به موقع و به روش درست کمک رسانى نشود، ممکن است هیچ‌گاه در دانشگاه نتواند موفق شود.
 
ریشه و دلیل اصلى شکست در دانشگاه معمولاً از دوران دبیرستان شروع می‌شود. آماده شدن براى ورود به دانشگاه بسیار فراتر از درس خواندن و گذراندن کلاس‌هاى مختلف درسى براى ورود به آن است. در دبیرستان تمام تمرکز دانش‌آموزان روى دریافت نمرات بالا و معدل خوب است. در این طرز تفکر تمام تمرکز و انرژى فرد روى موفقیت در ورود به دانشگاه صرف مى‌شود. بسیارى از متخصصان در سطح دانشگاهى، این مدل از تفکر را که تنها به موفقیت در ورود به دانشگاه خلاصه مى‌شود، منسوخ شده مى دانند. با تمرکز بیش از حد تنها روى ورود به دانشگاه، فاکتورهایى که ممکن است در آینده ایجاد مشکل کنند نادیده گرفته می‌شود و براى برطرف کردن آنها اقدامى صورت نخواهد گرفت.
 
از سوی دیگر، هنگام بروز مشکلات، دانش‌آموزان و خانواده‌ها مدام توسط افرادى نصیحت مى‌شوند که اطلاعات کافى در زمینه مشکلات دانشجویان ندارند؛ به عبارت دیگر، نصیحت‌هاى آنها تنها در تیورى جواب مى‌دهد و در حقیقت، والدین هیچ‌گاه اطلاعاتى را که واقعاً نیاز است در اختیارشان قرار داده شود، در زمانى که فرزندانشان هنوز در دبیرستان هستند، دریافت نمی‌کنند. این واقعیت که فارغ‌التحصیلى از دانشگاه به دلیل نداشتن آگاهى و آمادگى لازم، براى بسیارى از افراد بسیار بیشتر از آن چه باید طول مى‌کشد، و این که بدون برنامه‌ریزى درست ممکن است حتى هیچ‌گاه فارغ‌التحصیل هم نشوند، هیچ‌گاه قبل از ورود به دانشگاه مطرح نمى‌شود.
 
به دلیل طرز تفکر سنتى و اشتباهی که وجود دارد والدین تنها تلاش مى‌کنند تا فرزندانشان به دانشگاه وارد شوند به امید آن که در دانشگاه نیز موفق شوند، ولى بسیارى از دانش‌آموزان بعد از ورود به دانشگاه هیچ برنامه یا استراتژى مشخصى نداشته و تنها مى‌توانند امید داشته باشند که دچار مشکل نشوند. تمام برنامه‌ریزى‌هایى که مى‌توانند مفید واقع شوند باید از همان دبیرستان و قبل از ورود به دانشگاه آغاز شود تا از مشکلات احتمالى و هزینه‌هاى اضافى بتوان اجتناب کرد.
gg

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.