اصول برنامه ریزی درسی برای کنکور(بخش اول)

درس اول:

چگونه برنامه‌ریزی كنیم ؟                                    

لیس الانسان الا ماسعی                                                 

درخصوص كنكور كه بحث اصلی ما می‌باشد گاهی داوطلبانی را می‌بینیم كه تلاش بسیاری می‌كنند، روزانه 10 تا 12 ساعت درس می‌خوانند، در كلاسهای مختلف كنكور شركت كرده‌اند، از منابع آموزشی و کمک آموزشی زیادی استفاده می کنند و تعداد زیادی تست زده‌اند ولی تاكنون موفقیتی كسب نكرده، چندسالی است پشت كنكور مانده‌اند و . . . اما چرا ؟

یك دلیل آن می‌تواند وضعیت نامطلوب مطالعه و درس خواندن باشد مثل محل مطالعه، زمان‌ مطالعه، كیفیت و كمیت تست زدن، چگونگی نت‌برداری و یا بهتر نكته‌برداری و عواملی از این قبیل. ولی دلیل دیگر كه به‌نظر مهمتر می‌رسد ، عدم برنامه‌ریزی صحیح، مناسب و منطقی است كه به امید خدا در ادامه بحث به توضیح بیشتر در این‌باره خواهیم پرداخت .

چرا نمی‌توانیم برنامه‌ریزی كنیم ؟                                                           

اصل 1 ـ مهمترین مانع : عدم شناخت خود                                                   

علت اصلی كه ما نمی‌توانیم برنامه‌ریزی كنیم، این است كه خود را به طور کامل نمی‌شناسیم و همیشه یك تصویر بسیار ایده آل از خودمان داریم كه براساس همان ذهنیت خوب و نه واقعیت عینی می‌نشینیم وبرای خود برنامه‌ریزی می‌كنیم مثل یك كامپیوتر كه شنبه ساعت 3 از مدرسه می‌رسم، 3:30 تا 5 فیزیك ـ 5:15 تا 6:45  شیمی ـ 7 تا 8:30 تست زبان می‌زنم ، نیم ساعت استراحت و . . . ولی وقتی می‌خواهیم برنامه را اجرا و عملی نماییم می‌بینیم خیلی تفاوت دارد. از مشاور می‌خواهیم برای ما برنامه‌ریزی نماید كه این هم كاری بسیار غلط می‌باشد، نتیجه می‌گیریم كه ابتدا باید به شناخت خود بپردازیم و بعد برنامه‌ریزی بكنیم شما باید جدول یا الگویی داشته باشید تا رفتار خود را در طول روزها و هفته‌های آینده تنظیم كنید ولی ابتدا باید امكانات خود را بشناسید و برای این‌كار باید به گذشته خود توجه نمایید .

بدون شناخت دقیق توانایی‌هایتان، نمی‌توانید الگو و برنامه‌ای واقع‌بینانه برای آینده خود تدوین نمایید. شاید خود شما تا به حال، برنامه‌هایی برای خودتان تنظیم كرده باشید. سوال این است كه این برنامه‌ها را چند روز اجرا كرده‌اید؟ در میان افرادی كه در طول عمر خود برنامه‌ای برای خودشان نوشته‌اند شاید تنها 4 یا 5 درصد توانسته‌اند برنامه مكتوب خود را بیشتر از دو هفته ادامه دهند.      

images   

اشكال كار در كجاست ؟                                                                     

بسیاری فكر می‌كنند اشكال كار آنها به دلیل بی‌تجربگی، راه صحیح تنظیم برنامه را نمی‌دانند و باید فردی باتجربه بیشتر آنها را راهنمایی نماید، به‌همین دلیل به افراد مورد اطمینان خود مراجعه می‌نمایند و تقاضای دریافت برنامه را دارند تا در طول سال تحصیلی با اجرای آن برنامه در كنكور موفق شوند. چه بسا برنامه‌ای براساس تجارب افراد تنظیم می‌شود ولی آیا می‌دانید سرنوشت این برنامه‌ چیست؟ این برنامه هم دقیقاً مانند برنامه تنظیمی خودتان اجرا نخواهد شد و بر روی صفحه كاغذ باقی خواهد ماند.                                                                     

علت این است كه این برنامه‌ها همگی یك اشكال اساسی دارند :                                                       

برنامه‌ریزی برمبنای توانایی‌ها وامكانات واقعی شما تدوین نشده‌اند. خیلی خوش‌بینانه و براساس بلندپروازی‌ها تنظیم شده‌است و براساس واقعیت نبوده است. شما نمی‌توانید به‌طور منظم و بی‌وقفه درسی را پس از درس دیگر مطالعه كنید. حتماً در خلال مدت زمان مطالعه خود استراحت می‌كنید و اگر هم استراحت نمی‌كنید كار اشتباهی می‌كنید كارهای روزمره دیگری را هم انجام می‌دهید. بار دیگـر تكرار می‌كنیـم:                                               

اشكال برنامه‌های از پیش طرح شده این است كه برتوانایی‌ها و امكانات شما استوار نیستند و غیرواقع‌بینانه‌اند. در زمینه برنامه‌ریزی آموزشی نمی‌توان بدون توجه به توانایی‌های خود برنامه‌ریزی كرد.

 آیا شما می‌دانید در روز چند ساعت مطالعه می‌كنید؟ پاسخ به همین سوال ساده، اثر تعیین‌كننده‌ای در تنظیم برنامه شما دارد والبته به هیچ‌وجه نمی‌توان فقط به حدس و گمان شما اكتفا كرد. متأسفانه در %99 موارد حدس شما از توانایی‌های خود خوش‌بینانه است. بدون اغراق باید گفت كه ارزیابی‌های ما از خودمان معمولاً دو برابر واقعیت است. زیرا ما همیشه تصویر خوش‌بینانه‌ای از خودمان در ذهن داریم.                                                        

برای تنظیم برنامه آموزشی واقع‌بینانه لازم است ابتدا توانایی‌ها و ویژگیهای كاری خود را چه خوب و چه بد به‌طور دقیق بشناسید و این كار تنها با ثبت ساعات مطالعه خود در گذشته امكان‌پذیر خواهد بود و به حدس و گمان به هیچ‌وجه نمی‌توان اكتفا نمود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.