امروز را پاس بداریم

یک دانه‌ی کوچک از روزی که در میان خاک کاشته می‌شود، زندگی‌اش را با سفری هیجان‌انگیز آغاز می‌کند. در میان خاک، گرما و آرامش به اندازه‌ای برای دانه مهیاست که دانه را بر سر یک دوراهی قرار می‌دهد. دانه‌ی کوچک می‌تواند در دل خاک به خواب فرو رود یا راهی برای عبور از میان زمین و رسیدن به یک زندگی جدید و پر فراز و نشیب بیابد.

اغلبِ دانه‌ها راه دوم را انتخاب می‌کنند. آرام اما بااراده، سر از میان خاک برمی‌آورند و چشمشان به دیدن تابناکی خورشید، روشن می‌شود.

در این میان، دو سؤال همواره ذهن مرا به خود مشغول می‌دارد: تفکری که دانه را به این پویایی ترغیب می‌کند، چیست؟ آیا دانه‌ی کوچک همواره دل در گرو دیروز دارد یا این‌که می‌داند اگر پویا باشد، پس از عبور از دلِ زمین، چه چیز انتظارش را می‌کشد؟

images

همه‌ی ما بسان دانه‌هایی گوناگون، در دلِ جهان هستی جای گرفته‌ایم؛ عده‌ای در حال حرکت برای رسیدن به خورشید و برخی بر سرِ دوراهیِ سکون و حرکت!

زندگی، مجموعه‌ای عظیم از لحظه‌هایی کوتاه است. تفکری که اغلب انسان‌های موفق را به هدف رسانده، زندگی کردن با تمام انرژی،در دل همین لحظه‌هاست. تنها توشه‌ای که باید از سفرِ دیروزها با خود همراه کنیم، ارزش‌هایی است که کسب کرده‌ایم، تلاش‌هایی است که از آن‌ها درس گرفته‌ایم و تجربه‌هایی است که به دست آورده‌ایم.

تنها چشم‌اندازی که باید از فرداهای‌مان ترسیم کنیم، هدفی است که برای رسیدن به آن دل به جاده‌ی زندگی سپرده و قدم در راه گذاشته‌ایم، با آرامش، بی‌تشویش.

اما امروز…

امروز را باید دریابیم. از طلوع تا غروبمان را با رنگی از نشاط و اراده و انگیزه نقش بزنیم؛ بدونِ افسوسِ گذشته، خالی از نگرانیِ آینده.عاری از مشکلاتی که در پیش روی خود خواهیم داشت.

اگر بتوانیم این اندیشه را در ذهنمان حک کنیم که موفقیت را از امروزمان توقع داشته باشیم، اهداف بلندمدتمان را به هزاران هدف کوتاه‌مدت تبدیل کنیم و هر روز به دنبال آن‌ها باشیم، قطعاً حاصل‌جمع این پیروزی‌های کوچکِ روزانه، چیزی جز یک موفقیت بزرگ نخواهد بود.

دوستِ پرتلاش من!

امروزت را پاس بدار و با تمام توان از آن محافظت کن. بی‌شک فردا از آن توست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.