اگر با دشواری های زندگی دست به گریبانی: نیایش راه رهایی است(بخش دوم)

شخصی بود که نیمه های شب بر می­خاست و در تاریکی و تنهایی ، به دعا و نیایش می­پرداخت و با سوز و گداز خاصی «اللّه اللّه» می­گفت. مدت­ها او به چنان توفیقی دست یافته بود تا اینکه شیطان از حال و قال آن مرد خدا، بسیار غمگین شد و در کمین او قرار گرفت تا او را بفریبد.
 
سرانجام در قلب او القاء کرد که : «ای بینوا ! چرا این­قدر اللّه اللّه می‌کنی؟ دعای تو به استجابت نمی‌رسد؛ به این دلیل که مدت­هاست خدا را صدا می‌زنی، ولی خدا حتی یک بار به تو لبیک نگفته است !» همین القاء شیطانی، قلب او را شکست و مایوسانه می‌گفت براستی چه فایده ؟ هر چه دعا می‌کنم ، نتیجه بخش نیست ….
 
images

 
شبی با همین حال و دل شکسته و روح افسرده، خوابید و در عالم خواب، حضرت خضر پیامبر (ع) به او گفت: چرا این گونه مایوس و افسرده‌ای؟! چرا راز و نیاز و نیایش با خدای خود را ترک نموده و پشیمان و نا امید، از مناجات خدا کنار کشیده‌ای؟! او در پاسخ گفت: «زیرا از در خانۀ خدا رانده شده‌ و چنین یافته‌ام که این در، به روی من بسته است؛ از این رو، نا امید شده‌ام.»
 
حضرت خضر(ع) به او فرمود: «ای نیایشگر بینوا ! خداوند به من الهام کرد که به تو بگویم تو خیال می‌کنی جواب خدا را باید از در و دیوار بشنوی؟ همین که اللّه اللّه می‌گویی، دلیل آن است که جذبۀ الهی تو را به سوی خودش می­کشاند و از جانب معشوق، کششی به سراغ تو آمده است و همین جذبه، لبیک خدا به تو است، چرا درست نمی‌اندیشی؟!
 
با استقامت باش، دلت را استوار ساز ! گوش قلب خود را به صدای این و آن نفروش و بدان که همان سوز و گداز پر درد تو، که از دل جانکاهت بر می‌خیزد، دلیل پذیرش تو در درگاه خداست .
 
 

منبع:هفته نامه پیک سنجش

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.