ای مهربان‌ترین مهربانان!

سلام

ای کسی که هر گاه بنده‌ای از او درخواست کند، به او عطا می‌کند.

و هرگاه بند‌ه‌ای آرزوی چیزی را که نزد اوست بکند، او را به آرزویش می رساند

و هرگاه بنده‌‍‌ای بر او توکّل کند کفایتش می‌کند و برایش کافی است!

خدایا کیست که به درگاه تو و میهمان نوازی‌ات وارد شود و تو پذیرایی‌اش نکنی؟

آیا خوب است که من ناامید از درگاهت بازگردم و حال آن که جز تو مولایی را نمی‌شناسم که به احسان مشهور باشد؟

136206186927061

چگونه به غیر تو امید داشته باشم در حالی که همه خیر و خوبی ها و تمام امور عالم تنها و تنها به دست توست؟

آیا امیدم را از تو قطع کنم درحالی که تو از روی مهربانی، فضل و بخششت، چیزی را به من عطا کردی که درخواست نکرده بودم؟

چگونه تو را فراموش کنم در حالی که که تو همیشه به یاد منی؟

و چگونه از یاد تو بیرون روم با این که تو همیشه مراقب من هستی؟

خدایا من به کرمت دست انداخته‌ام و برای دریافت بخشش‌هایت دامن آرزویم را گسترده‌ام!

ای  کسی که آرزومندش را ناامید نمی کند! به جلال و شکوه و کرامت و بزرگواری‌ات از تو می‌خواهم که به من از عطای خویش آن قدر ببخشی که چشمانم با آن روشن شود.

و از امیدت آن قدر ببخشی که وجودم آرام و مطمئن شود و از یقین به قدری ببخشی که با آن، ناگواری‌های دنیا برایم آسان شود . به رحمتت ای مهربان‌ترین مهربانان….

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.