بخواه و مأیوس نشو

سلام

بدان همان کسی‌که گنج‌های آسمان‌ها و زمین را در اختیار دارد به تو اجازه دعا و درخواست را داده است و اجابت آن را نیز تضمین نمودهاست.به تو امر کرده است که از او بخواهی تا عطا کند.  از او درخواست رحمت نمائی تا رحمتش را بر تو فروفرستد.

خداوند بین تو و خودش کسی را قرار نداده است تا حجاب و فاصله باشد. تو را مجبور نساخته است که به واسطه ای پناه ببری. او در آن‌جا که فضاحت و رسوائی سزاوار توست ، رسوایت نساخته و برای بازگشت و قبول توبه شرائط سنگینی قائل نشده است.

تو را از رحمتش مایوس نساخته است. بلکه بازگشت تو را ،  حسنه و نیکی قرار داده است. او  گناه و بدی تو را یک و نیکی‌ات را ده به حساب آورده است و درِ توبه و بازگشت و عذرخواهی را به رویت گشوده است.

index

آنگاه که ندایش کنی بشنود و آن زمان که با او نجوا نمائی سخنت را می داند. پس حاجتت را به سوی او می بری و آن چنانکه هستی در پیشگاه او خود را نشان می دهی. هرگاه بخواهی با او درد دل می کنی و ناراحتی و مشکلاتت را در برابر او قرار می‌دهی.

از او در کارهایت یاری و استعانت می‌جوئی، و از خزائن رحمتش چیزهائی را می‌خواهی که جز او کسی قادر به اعطای آن نیست. خداوند کلیدهای خزائن خودرا در دست تو قرار داده است و به تو اجازه داده است که از او درخواست کنی.پس از او درخواست کن.

 بنابراین هرگاه بخواهی می‌توانی با دعا درهای نعمت خدا را بگشائی و باران رحمت خدا را فرود آوری. امّا هرگز  نباید از تأخیر در اجابت دعا مایوس گردی . گاه می‌شود که اجابت به تأخیر می افتد تا اجر و پاداش و عطای درخواست کننده بیش‌تر گردد و گاه می‌شود که درخواست می‌کنی امّا اجابت نمی‌گردد در حالی‌که بهتر از آن بزودی و یا در موعدی مقرّر به تو عنایت خواهد شد و یا به خاطر لطف ارزشمند‌تری این خواسته ات برآورده نمی شود.

چه بسا چیزی را می‌خواهی که اگر به تو داده شود موجب هلاکت دین تو می‌شود. باید خواسته‌ی تو همیشه چیزی باشد که جمال و زیبائی آن برایت باقی بماند  و وبال و بدی آن  از تو  دور باشد. تو بخواه امّا اجابت را به مالک هستی واگذار کن.

برداشتی از نامه‌ی 31 نهج البلاغه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.