برای موفّقیّت ، زبانت را درست کن!

سلام

آزمون تمام شد. با علیرضا از سالن بیرون آمدیم. گفتم:«خسته نباشی»

گفت:«چرا به جای این عبارت که ذاتاً القای خستگی می‌کند از عبارت بهتری استفاده نمی‌کنی؟»

گفتم:«مثلاً چه عبارتی؟»

گفت:«خدا قوّت.به نظر تو بهتر نیست؟ دو کلمه‌ای که یکی مظهر قدرت، جاودانگی و عظمت است و دیگری یادآور نیرو و توان. ضمن آن که نام و یاد مقدّس خداوند بزرگ و مهربان سبب آرامش دل و جان گوینده و شنونده می‌شود.»

الا

مثل همیشه حرفش کامل و دقیق و درست بود. گفتم:«درست می‌گویی. تا به حال به این موضوع فکر نکرده بودم.»

گفت:«به چیزی فراتر از این دو عبارت باید فکر کنی. باید به این بیندیشی که تمام واژه‌ها و عبارت هایی که به کار می‌بری ذات و ماهیّتی مثبت داشته باشند. اگر ذهنت را به این نکته عادت دهی تا همیشه به دنبال عبارت‌های مثبت بگردد و زبانت را نیز عادت دهی تا همیشه عبارت‌های مثبت را به کار ببرند ، آن‌گاه گوش تو هم همواره عبارات مثبت را خواهد شنید و آن‌گاه تبدیل به وجودی مثبت اندیش خواهی شد.»

گفتم:«و سرانجام این همه مثبت بودن چه می‌شود؟» گفت:«وقتی مثبت اندیش باشی، موفّقیّت برای به دست آوردن تو تلاش خواهد کرد. این همان حالتی است که می‌گویند توفیق درب خانه‌ی کسی را می‌کوبد.» 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.