برای پدر و مادرهایی که ما کنکوری ها رو درک نمی‌کنند(بخش دوم)

هر گاه سختی‌ها برای شما غیرقابل تحمل شد، بنشینید و نعمت‌ها، ارزش‌ها، توانمندی‌ها و موفقیت‌های گذشته و حال خود را روی کاغذ بنویسید تا احساس یاس و ناامیدی بر شما غلبه نکند و غم و اندوه، شما را فرا نگیرد. نگویید که ظرفیتم تکمیل شده است؛ زیرا انسان بیش از آنچه گمان می‌کند، توانمند است؛ پس در مقابل ناملایمات، هرگز احساس ضعف و سستی نکنید و غم‌ها و غصه‌های آینده را به مشکلات کنونی خود اضافه نکنید که نه تنها به حل آنها کمک نمی‌کند، بلکه اراده‌تان را ضعیف و کمتر می‌سازد و توانتان را در مقابله با مشکلات کاهش می‌دهد.
 
بهتر است در کاغذی دو ستون تعیین کنید: در یک ستون، موفقیت‌های گذشته، و در دیگری توانمندی‌ها و نعمت‌ها‌ی خود را با ذکر نمونه بنویسید و هر روز آن را مطالعه کنید و در روزهای بعد، اگر توانمندی یا موفقیتی دیگری را به خاطر آوردید یا به تازگی کسب کردید، آن موفقیت را به این لیست اضافه کرده و روزهای بعد آن را به یاد آورید.
 
۷۱e2schhqrl

هر وقت از والدینتان عصبانی شدید، زمانی را به تنهایی بگذرانید، احساساتتان را یادداشت کنید، چند نفس عمیق بکشید و وقتی که آرام شدید، با آرامش و مهربانی با والدینتان حرف بزنید؛ مثلاً بگویید: «پدر! معذرت می‌خواهم. وقتی به من توجه نمی‌کنید و توانمندی‌های مرا نادیده می‌گیرید، عصبانی می‌شوم؛ چون فکر می‌کنم که هیچ ارزش و اهمیتی برایتان ندارم.» حواستان باشد که از کلمات غیرمحترمانه استفاده نکنید و، حتی اگر احساس می‌کنید که تقصیری به گردنتان نیست، عذرخواهی کنید و سعی کنید که با گذشت باشید. باز هم تاکید می‌کنیم که از داد زدن سر والدینتان و بد و بی‌راه گفتن به آنها خودداری کنید. انجام این کار، همه چیز را بدتر می‌کند.
 
در ضمن، بسیاری از جوانان، فقط از دریچه ذهن خودشان به این عدم تفاهم نگاه می‌کنند و هیچ وقت خود را جای والدینشان نمی‌گذارند. به راستی آیا همه اشتباهات از سوی آنهاست؟ آیا آنها متعصب و ناآشنا با نحوه برخورد با نوجوانان هستند و شما برخوردی صحیح و مؤدبانه دارید؟ آیا به موقع صحبت کردن و چگونه حرف زدن را با آنها بلدید و توجه دارید که گاه آنها با مشکلات و معضلات بزرگی روبرو می‌شوند و دلیل عدم توجه آنها، درگیری شدید ذهنی‌شان است و این گونه نیست که به شما بی‌اعتنا باشند یا برایتان ارزشی قایل نباشند؟ آیا شما محبت و علاقه خود را به آنها نشان داده‌اید یا منتظر هستید که تنها در زیر باران محبتشان قرار گیرید و آنها یکجانبه به شما عشق بورزند و انجام این کار را یک وظیفه برای آنها می‌دانید؟ کمی عادلانه‌تر قضاوت کنید و همه اشتباهات را به گردن والدینتان نیندازید و مطمین باشید که جوانه محبت به سرعت رشد می‌کند و نتیجه آن را به زودی در برخوردهای والدینتان خواهید دید.
 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.