بزرگ باش ، به اندازه‌ی دنیایت!

سلام

دنیای آدم‌ها به بزرگی خود آن‌هاست. به بزرگی فکری که دارند و به اندازه‌ی افقی که در چشم‌اندازشان قرار می‌گیرد.

 کسی که فقط چشم‌اندازی محدود را در افق دید خود دارد ، نه تنها هیچگاه فراتر از آن را نمی‌بیند بلکه حتّی به یک گام جلوتر از همان افق هم نمی‌اندیشد. زیرا فکر و دنیای او در نهایت محدودیّت است. فراتر از آن برایش مفهومی ندارد چون اصلاً برای او فراتر دارای وجود خارجی نیست.

images

چنین کسی به سرعت تمام می‌شود زیرا خودش هم مانند دنیایش کوچک و محدود تمام شدنی است.  امّا همه‌ی انسان‌ها این‌گونه نیستند.

برخی دیگر دنیایی دارند وسیع و فراگیر ، بزرگ و گسترده. آن‌قدر وسیع که هیچ فکری قادر به درک پهنای افقش نیست.

مانند این گروه بودن کار خیلی دشواری نیست.فقط کافی است  هر از گاهی سعی کنیم از افقی بالاتر به خودمان و افقی که برای خودمان و برای آینده مان تصوّر می‌کنیم ، نگاه کنیم.

هرقدر نگاه‌مان دقیق‌تر و موشکافانه‌تر باشد ، عمقی که موفّق به درک آن خواهیم شد گسترده‌تر خواهد بود. آن‌گاه دنیایی خواهیم داشت بسیار بزرگ و باشکوه.

دنیایی به بزرگی اندیشه‌ای که برای خود ساخته‌ایم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.