حسن ختام عشق

 

میلاد دوازدهمین ساغر الهی،و تصنیف سرخ ترانه های انتظار،حضرت مهدی موعود عجل الله فرجه،

بر عاشقان جمالش مبارک باد.

 

ای دوست شکوفه ها همه می خندند                     در شادی و شور و زمزمه می خندند

امشب که امام عسکری شاد بود                            بنگر که علی  و فاطمه می خندند

 

برخیز كه حجت خدا می آید                        رحمت ز حریم كبریا می آید

از گلشن عسگری گذر كن كه سحر                         بوی گل نرگس از فضا می آید

 

ای معراج خاکیان! ای سراج افلاکیان! ای آینه ایمان! یا صاحب الزمان!

هنگامه میلاد تو، نویدبخش طلیعه صبحی است که به مدد حضور تو، تیرگی را از جهان می زداید. 

امام زمان

***

شده تمام دو عالم چه باصفا امشب

گرفته بوی خدا شهر سامرا امشب

شمیم نرگس و یاس است در فضا امشب

رسیده وارث زهرا و مرتضی امشب

 

امام مهدى علیه السلام:

چگونگى بهره مندى از وجود من در دوران غیبتم، همچون بهره اى است كه از خورشید مى برند،

آن گاه كه ابر آن را از دیدگان نهان مى كند.

(بحارالأنوار: 52/92)

 

می ها چشیده ام من و این آخر سری                     کارم کشیده است به آن جام آخری

  با یاد این نگار جوان، ساقیا ! فقط                       مستم کن امشب از می انگور عسکری

 

ببین به صورت او جلوه های کوثر را

به روی دست حسن بین جمال حیدر را

چنان گرفته به سینه امام آخر را

که یادم آمده یکدم حسین و اکبر را

 

فجر است و صبا مشک فشان می آید                      آرام دل و شفای جان می آید

    ای دل به هواخواهی سردار امید                             برخیز که صاحب الزمان می آید

 

خجسته باد بزم قدسیان در صبحی که آفتاب زمین و آسمان به زیر سقف خانه نرگس طلوع می کند.

 

نرگس! شکوه عزّتت بادا مبارک

طاووس اهل جنّتت بادا مبارک

 

امام مهدى علیه السلام:

منم كه زمین را از عدالت لبریز مى كنم، چنان كه از ستم آكنده است.

(بحارالأنوار: 52/2)

امام زمان

 

برخیز که منجی جهان می آید                                آن حجّت حق، امید جان می آید

شد دامن نرگس از گلستان حَسَن                           گل ریز، که صاحب الزمان می آید

 

یا مهدی! ای سپیده پنهان که اهل زمین در آرزوی بوی بهشتی تو، هماره دعای فرج را زمزمه می کنند!

میلاد تو، قصیده بی انتهایی است که تنها خدا بیت آخرش را می داند؛

بیا و حُسن ختام زمان باش، ای نقطه شروع شفق! و ای مجری حق!

 

نمی دانم بگریم یا بخندم                           به شادی دل ببندم یا نبندم

که صدها نیمه شعبان آمد و رفت                 نیامد دلبر گیسو کمندم

 

***

دلی سبز و تناور داشت گلدان

نگاهی خیره بر در داشت گلدان

دو رکعت ندبه خواند و منتظر شد

نباریدی ترک برداشت گلدان

 

       بیا باران براى ما بیاور                         بهاران را به این صحرا بیاور

عطش داریم، تا کى قطره قطره؟                  بیا و با خودت دریا بیاور

 

ای از قبیله آفتاب!

ای مهربانی که آفتاب در مقابلت زانو خواهد زد و ماه در پیشگاهت به سجده خواهد هفتاد!

ای راز خلقت!

همه منتظرانت یاد تو را در قاب کهنه انتظار نگه می‏دارند و لحظه‏های خود را با «ای کاش»ها سپری می‏کنند تا به جمعه وصال برسند.

کدام لحظه خوشبخت را در آغوش خواهی کشید؟…

 

دلم می خواست باران بیشتر بود                            حضور تو، حضوری مستمر بود

میان جمله ی «آن مرد آمد»                                   برای تو ضمیری مستتر بود

 

امام مهدى علیه السلام :

ما از همه خبرهاى شما آگاهیم و چیزى از خبرهاى شما از ما پنهان نیست .

(بحارالأنوار: 53/175)

 

هر لحظه تو احوال مرا می بینی                              آئینـــه اقبــال مرا می بینی

می میرم و زنده می شوم از خجلت                         چون نامه اعمال مرا می بینی

 

تمام عمر بی لبخند؟… سخت است

به لبخند خودت سوگند، سخت است

برای دیدنت تا جمعه ی بعد

تحمل می کنم هر چند، سخت است

 

 

دل‏ها گواهی می‏ دهند که او خواهد آمد با فریادی از جنس «أَنَا الْحَقّ»

و با عطری از جنس «جاءَ الحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِل».

او خواهد آمد و با آمدنش، تمام پنجره‏های نیمه ‏باز را خواهد گشود،

 و زمین را از حصار دلتنگی غبارآلود زمان خواهد رهانید.

 

این جشن ها برای من آقا نمی شود                                    با این چراغ ها شب من پا نمی شود

من بیشتر برای خودم گریه می کنم                         این جشن ها برای تو بر پا نمی شود

 

سحر شد یار بی‌ همتا نیامد

یگانه‌ منجی‌ دل ها نیامد

نهاد آدینه‌ را موعود دیدار

هزار آدینه‌ رفت‌ امّا نیامد

 

ای ماه فاطمه!

به آن امید که از افق نور بازگشت تو را دریابم، همه شب ستاره می شمارم تا صبح دیدارت فرا رسد.

العجل العجل العجل…

One comment on “حسن ختام عشق

  1. فیاضی می‌گه:

    بیا که بی تو ساختیم تمدنی ز جهل خود    /     بیا که غفلت زمین گرفته جان اهل خود

    بیا که بی هوای تو هوا مرا اسیر کرد      /     بیا که روح در قفس هوای تو کثیر کرد

    اگر هنوز مانده ایم عنایت تو بوده است      /    به حرمت حضورتوهمیشه لطف بوده است 

    فیاضی

    میلاد امام زمان (ع) مبارک!!!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.