… در نظر هوشیار …!

سلام

چشم‌هایم به صفحه‌ی تلویزیون خیره مانده بود. گوینده‌ی خبر از شرایط برگزاری و نتایج مسابقه‌ی صخره نوردی می‌گفت و در همان حال تصاویر همان مسابقه در حال پخش بود. حرکات صخره‌نوردان هم اعجاب برانگیز بود و هم درس آموز.

به همین دلیل تقریباً تمام وجودم چشم شده بود. ورزشکار ، یک دست را در قلّاب محکم می‌کرد ، سپس یک پا را بر روی زائده‌ای قرار می‌داد. قبل از این‌که دست دیگرش را حرکت دهد ، ابتدا همان پا را بر زائه‌ی روی سنگ می‌فشرد تا از استحکام زیر پایش مطمئن باشد و آن‌گاه حرکتش را ادامه می‌داد.

index

انجام این حرکات به‌قدری سریع بود که گویی بر زمینی صاف و با خیالی آسوده گام برمی‌دارد. از حرکات او آموختم که،  قبل از انجام هر حرکتی باید از محکم بودن تکیه‌گاهم مطمئن باشم.

هفته‌های پیشِ‌رو و ایّام تعطیلات فروردین زمان مناسبی است برای این‌که تکیه‌گاه‌های آموزشی و مطالعاتی‌ام را محکم کنم. هم‌چنین از سرعت انجام حرکات او که حکایت از تمرین و تکرار فراوان کارهایی که انجام می‌داد ، داشت آموختم که تمرین و تکرار آموخته‌ها از اهمّیّت فراوانی برخوردار است.

به همین دلیل تصمیم گرفتم در فرصت‌های پیشِ‌رو و ایّام تعطیلات فروردین وقت‌های بیش‌تری را به تمرین و تکرار منظم و مستمر آموخته‌های قبلی‌ام اختصاص دهم.

حالا فکر می‌کنم  تصمیم‌های بسیار سرنوشت ساز و مهمّی گرفته‌ام ، فقط باید به خداوند مهربان توکل کنم و با انرژی و انگیزه مضاعف و با یک برنامه ریزی اصولی و دقیق در انجام آن‌ها مصمّم و استوار باشم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.