ریز کن، بزرگ نیست!

سال‌هاست زندگی می‌کنید و در حدِّ خودتان دوره‌های مختلفی را تجربه کرده‌اید.

بد نیست گاهی به عقب برگردید و به پشت سرتان نگاهی بیندازید. دقیقاً به تجربیّاتی که تا به حال در زندگی اندوخته‌اید. شاید آن‌ها را جایی ثبت نکرده باشید ، امّا اکنون آن‌ها را بنویسید و سعی کنید نگرانی‌هایی را که هم‌زمان با کسب هرکدام از آن تجربه‌ها داشته‌اید ، به‌یاد بیاورید.

حتماً حاصل این نوشته و یادآوری چیزی شبیه این خواهد شد که :«اغلب مشکلات بزرگی که آن روزها پیش‌بینی می‌کردم ، هرگز اتّفاق نیفتاده است!» و شاید هم بگویید: «اغلب مشکلاتی که آن روزها پیش‌بینی می‌کردم به آن بزرگی و دشواری که فکر می‌کردم نبوده‌اند!»

problem-analysis-solution

موضوع دقیقاً همین است. ماجرای ما و مشکلاتی که در موردشان فکر می‌کنیم و شرایطی واقعی که تجربه می‌کنیم. به عبارت ساده تر معنای این حرف آین است که ما اغلب خود را فدای نگرانی می‌کنیم و این نگرانی سبب می‌شود که از بکار بردن راه حل‌های ساده و  سازنده برای حل مشکل منصرف شویم.

به همین علّت نه تنها از نظر روحی و فکری دچار استرس و اضطراب و تشویش می‌شویم بلکه دقیقه‌ها و ساعت‌های باارزشی را که می‌توانستیم به یک فعّالیّت سودمند بپردازیم، از دست می‌دهیم.

برای جلوگیری از این وضعیت لازم است منبع بروز نگرانی را تحت کنترل خود درآوریم و آن را تبدیل به مسئله‌ای با اهمّیّتِ کمتر کنیم. در چنین حالتی تجزیه و تحلیل موضوع کمک ‌می‌کند تا با آرامش راه حلِّ مناسبی بیابیم. تبدیل مشکلات بزرگ به اجزاء کوچک‌تر کمک می‌کند تا هیچ‌وقت با مشکل بزرگی روبه‌رو نباشیم.

 

منبع:سایت گزینه دو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.