ستایش مخصوص توست!

سلام

ستایش مى‌کنم خداوند را به خاطر اتمام نعمتش، و تسلیم در برابر عزتش، و حفظ ونگهدارى از معصیتش!

در نیازها از او استعانت مى‌جویم چه این که،آنکس را که خدا هدایت کند هیچگاه‌گمراه نمى‌شود و آن کس که خدا او را دشمن دارد هرگز نجات نمى‌یابد،و هر کس که خداوند او را کفایت کند نیازمند نخواهد شد.

index

ستایش او مى‌کنم زیرا ستایش خداوند در ترازوى حق از همه چیز سنگین‌تر است، وبرترین گنجى است که مى‌توان ذخیره کرد،و گواهى مى‌دهم که به جز خداوند یکتاى بى‌شریک، معبودى نیست ،

گواهى که اخلاص آن را آزموده‌ایم و به خالص بودن آن معتقدیم ، و مادامى که زنده‌ایم به آن پاى بند هستیم ، و آن را براى صحنه‌هاى هولناکى که در رستاخیز با آن روبرو خواهیم شد ذخیره مى‌کنیم ،

این شهادت ، تصمیم قطعى ایمان است و باز کننده‌ی ‌درب نیکى و احسان ، موجب خشنودى خداوند بخشنده است و دور کننده شیطان! [1]

 

1 – خطبه دوم نهج البلاغه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.