سخنی با کنکوری ها: توان شما مهم است، نه انتظار دیگران!(بخش ۲ از ۳)

خوش نامی کاذب
آیا همۀ داوطلبانی که برای تحصیل  در رشته های پزشکی، دندانپزشکی یا داروسازی تلاش می‌کنند، به رشته‌های یاد شده علاقه‌مند هستند؟ چند درصد از داوطلبان به خاطر کسب عنوان «خانم دکتر» یا «آقای دکتر»، آرزوی تحصیل در رشته‌های پزشکی را در سر می‌پرورانند؟ چند درصد از این داوطلبان، به خاطر اینکه دیگران از آنها انتظار دارند که پزشک، حقوق دان، مهندس کامپیوتر یا …. شوند، این رشته‌ها را انتخاب می‌کنند؟
 
واقعیت این است که احساس نیاز به نمایش بهترین تصویر ممکن از خودمان، حسی ریشه‌دار است. نخستین دهکده‌ها و شهرهای کوچک تقریباً ده هزار سال پیش به وجود آمدند، و از آنجایی که در چنین زیستگاه‌هایی ممکن نبود که همۀ افراد به خوبی یکدیگر را بشناسند، برخورداری از شهرت مناسب، اهمیت فزاینده‌ای یافت؛ در واقع، از نقطه نظر تکاملی، اهمیت دادن به نظر دیگران، قابل درک است، اما این امر، امروزه دیگر چندان معقول نیست؛ زیرا تمرکز بر اعتبار و آبرو، درک ما را نسبت به اینکه چه چیزهایی عمیقاً خوشحالمان می‌سازد، مخدوش می‌کند؛ از سوی دیگر، رها ساختن خودمان، ما را از دست فشارها نجات می‌دهد؛ فشار و استرسی که بی‌شک برای خوب زیستن مضر است.
 
شاید در هیچ دوره‌ای از ادوار گذشته، توجه به کارنامۀ بیرونی، مثل دورۀ معاصر نبوده است؛ زیرا شبکه‌های اجتماعی، فرهنگی را به وجود آورده‌اند که در آن آدم‌ها به مدیران کوچکی برای برندهای شخصی خودشان تبدیل شده‌اند و با استفاده از فیس‌بوک، توییتر، اینستاگرام و … یک خود بیرونی به نمایش می‌گذارند که به شکل دروغینی، سرخوش و تا حدی اغراق‌آمیز است؛ به عبارت دیگر، تعداد قابل توجهی از افراد، به «ماشین‌های ستایش طلب» تبدیل شده‌اند که به دنبال لایک‌های فیس‌بوک یا اینستاگرام، دفعات مشاهدۀ کانال شخصی و تعداد دنبال کننده‌های خود هستند. همین دسته از افراد، از رتبۀ کنکور و رشتۀ تحصیلی‌شان نیز برای مطرح شدن خود استفاده می‌کنند، و متاسفانه وقتی فردی در این تار عنکبوت گرفتار شود، دیگر برای وی، خلاص شدن از آن و در پیش گرفتن یک زندگی خوب، هرگز آسان نخواهد بود.
۱۹۲۰_doctors039day2018

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.