شرطی برای آغاز ، نیازی برای پایان!

شروع کردن و به  پایان رساندن برای من همیشه سخت بوده است، وقتی کاری را شروع می‌کنم برای این‌که رهایش نکنم دائم باید به خودم انگیزه بدهم، باید هدفم را  دائما جلوی چشم بیاورم تا سختی‌ها و دردسر‌های کاری که می‌خوام انجام بدهم برایم راحت‌تر و قابل تحمّل‌تر باشد.

بعضی وقت‌ها برای خودم سخنرانی می‌کنم.از هدف‌هایم می‌گویم، از موقعیّت‌هایی که رسیدن به هدف مورد نظرم برایم ایجاد خواهد کرد و از موفّقیّت که می‌تواند چقدر شیرین باشد! وقتی هم به قدم‌های آخر می‌رسم انرژی‌ام کم می‌شود. نمی‌توانم مثل اوایل کار با همان سرعت و دقّت ادامه دهم.

http://www.dreamstime.com/royalty-free-stock-photos-dream-believe-risk-try-hope-dare-motivational-concept-set-isolated-crumpled-sticky-notes-handwritten-advice-image43871388

امّا واقعیّت این است که فقط با تلاش و کوشش هدفمند و برنامه ریزی شده است که می‌توانم قصّه‌ام را خوب و دلخواه به‌پایان برسانم.

فکر می‌کنم توکل بر خداوند مهربان و انگیزه برای شروع کردن لازم است و برای به پایان رساندن پشتکار مورد نیاز است.

نکته مهم تر و کلیدی تر این است که هردوی آن‌ها نیز فقط به خودم بستگی دارد. به این‌که چقدر با انگیزه باشم و چقدر برای رسیدن به هدف‌هایی که برای خودم تعریف کرده‌ام تلاش کنم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.