فن ترجمه‌ (زمان افعال در فارسي و معادل آن‌ها در عربي)

در این مقاله به طور اجمالی به بررسی زمان افعال در فارسي و معادل آن‌ها در عربي میپردازیم:

الف) ماضي‌ها:

1- ماضی ساده يا مطلق:

  • مثبت: فعل ماضی ساده در زبان عربی؛ مانند: خَرَجَ (بيرون رفت)،کَتَبَ (نوشت)، وَصَلَ (رسيد)
  • منفی: ما + فعل ماضی = لم +فعل مضارع؛ مانند: ما ذهب = لم يذهب (نرفت)

2- ماضی نقلی:

  • مثبت: قد + فعل ماضی = «قَلَّما، کَثُرَما» + فعل ماضی؛ مانند: قد ذَهَبَ (رفته است)

 قَلَّما كان مريضاً (کم‌تر بيمار بوده است)

کَثُرَما طالَعْتُ كتب تاريخيّ (فراوان كتاب‌هاي تاريخي مطالعه كرده‌ام)

  • منفی: ماضی منفی + بَعْدُ = لمّا + فعل مضارع؛ مانند: ما كَتَبَ بَعْدُ = لمّا يَكْتُبُ (ننوشته‌است)
  • عربی

3- ماضی استمراری:

  • مثبت: کان + فعل مضارع = کان + خبر از نوع اسم فاعل؛ مانند: کان يَذْهَبُ = کان ذاهِباً (می رفت)
  • منفی: ما + کان + فعل مضارع = کان + فعل مضارع منفی = ما + کان + خبر از نوع اسم فاعل؛ مانند: ما کانَ يَطْلُبُ/ کانَ لا يَطْلُبُ /ما کانَ طالِباً (نمی‌خواست)

4- ماضی بعيد:

  • مثبت: کان [+ قد] + فعل ماضی؛ مانند: کُنْتُ قد ذَهَبْنا (رفته بوديم)
  • منفی: ما + کان + فعل ماضی = کان + فعل ماضی منفی = کان + مضارع منفي به «لم» = لم + يكن (مضارع مجزوم از «كان») + مضارع؛

مانند: ما كان أخَذَ = كان ما أخَذَ = کان لم يأخُذُ = لم يَكُنْ يأخُذُ (نگرفته بود)

5- ماضی التزامی:

  • مثبت: [ربّما] + يكون + قد + فعل ماضى؛ مانند: ربّما يكون قد قالَ (شايد گفته باشد)
  • منفى: [ليت +]  لا يكون + قد + فعل ماضى؛ مانند: ليته لا يكون قد ذَهَبَ (اى كاش نرفته باشد)

 

ب) مضارع‌ها:

6- مضارع اخباري:

  • مثبت: فعل مضارع (بدون ادوات ناصبه و جازمه) = اسم فاعل به‌عنوان خبر در جمله‌ي اسميه؛

مانند: يرجع = الطالب راجِع من المدرسة (دانش‌آموز از مدرسه بازمي‌گردد)

يادآوري: خبر در جمله‌‌ي شرطيه (جواب شرط) نيز به‌صورت «مضارع اخباري» ترجمه مي‌شود؛

مانند: إن تجتهد تنجح (اگر تلاش كني، موفق مي‌شوي)

  • منفى: «لا ، ما ، ليس» + فعل مضارع؛ مانند: لا يَنْزِلُ = ما يَنْزِلُ = ليس يَنْزِلُ (نازل نمی‌شود)

 7- مضارع التزامی: ربّما + مضارع = ليت + مضاع = ادوات ناصبه (أن،کي، حتّی و …) + مضارع

    مانند: ربّما يَذْهَبُ (شايد برود) = ليتها تَذْهَبُ (ای کاش برود) = أن يَذْهَبَ (که برود)

يادآوري: فعل شرط نيز به‌صورت «مضارع التزامي» ترجمه مي‌شود؛

مانند: إن تجتهد تنجح (اگر تلاش كني، موفق مي‌شوي)

ج) مستقبل (آينده):

  • مثبت: س يا سوف + فعل مضارع؛ مانند: سأذْهَبُ = سوف أذْهَبُ (خواهم رفت)
  • منفی: لن (از ادوات ناصبه) + فعل مضارع؛ مانند: لن تنال (نخواهد رسيد)

الف) ماضي‌ها:

1- ماضی ساده يا مطلق:

  • مثبت: فعل ماضی ساده در زبان عربی؛ مانند: خَرَجَ (بيرون رفت)،کَتَبَ (نوشت)، وَصَلَ (رسيد)
  • منفی: ما + فعل ماضی = لم +فعل مضارع؛ مانند: ما ذهب = لم يذهب (نرفت)

2- ماضی نقلی:

  • مثبت: قد + فعل ماضی = «قَلَّما، کَثُرَما» + فعل ماضی؛ مانند: قد ذَهَبَ (رفته است)

 قَلَّما كان مريضاً (کم‌تر بيمار بوده است)

کَثُرَما طالَعْتُ كتب تاريخيّ (فراوان كتاب‌هاي تاريخي مطالعه كرده‌ام)

  • منفی: ماضی منفی + بَعْدُ = لمّا + فعل مضارع؛ مانند: ما كَتَبَ بَعْدُ = لمّا يَكْتُبُ (ننوشته‌است)

3- ماضی استمراری:

  • مثبت: کان + فعل مضارع = کان + خبر از نوع اسم فاعل؛ مانند: کان يَذْهَبُ = کان ذاهِباً (می رفت)
  • منفی: ما + کان + فعل مضارع = کان + فعل مضارع منفی = ما + کان + خبر از نوع اسم فاعل؛ مانند: ما کانَ يَطْلُبُ/ کانَ لا يَطْلُبُ /ما کانَ طالِباً (نمی‌خواست)

4- ماضی بعيد:

  • مثبت: کان [+ قد] + فعل ماضی؛ مانند: کُنْتُ قد ذَهَبْنا (رفته بوديم)
  • منفی: ما + کان + فعل ماضی = کان + فعل ماضی منفی = کان + مضارع منفي به «لم» = لم + يكن (مضارع مجزوم از «كان») + مضارع؛

مانند: ما كان أخَذَ = كان ما أخَذَ = کان لم يأخُذُ = لم يَكُنْ يأخُذُ (نگرفته بود)

5- ماضی التزامی:

  • مثبت: [ربّما] + يكون + قد + فعل ماضى؛ مانند: ربّما يكون قد قالَ (شايد گفته باشد)
  • منفى: [ليت +]  لا يكون + قد + فعل ماضى؛ مانند: ليته لا يكون قد ذَهَبَ (اى كاش نرفته باشد)

 

ب) مضارع‌ها:

6- مضارع اخباري:

  • مثبت: فعل مضارع (بدون ادوات ناصبه و جازمه) = اسم فاعل به‌عنوان خبر در جمله‌ي اسميه؛

مانند: يرجع = الطالب راجِع من المدرسة (دانش‌آموز از مدرسه بازمي‌گردد)

يادآوري: خبر در جمله‌‌ي شرطيه (جواب شرط) نيز به‌صورت «مضارع اخباري» ترجمه مي‌شود؛

مانند: إن تجتهد تنجح (اگر تلاش كني، موفق مي‌شوي)

  • منفى: «لا ، ما ، ليس» + فعل مضارع؛ مانند: لا يَنْزِلُ = ما يَنْزِلُ = ليس يَنْزِلُ (نازل نمی‌شود)

 7- مضارع التزامی: ربّما + مضارع = ليت + مضاع = ادوات ناصبه (أن،کي، حتّی و …) + مضارع

    مانند: ربّما يَذْهَبُ (شايد برود) = ليتها تَذْهَبُ (ای کاش برود) = أن يَذْهَبَ (که برود)

يادآوري: فعل شرط نيز به‌صورت «مضارع التزامي» ترجمه مي‌شود؛

مانند: إن تجتهد تنجح (اگر تلاش كني، موفق مي‌شوي)

ج) مستقبل (آينده):

  • مثبت: س يا سوف + فعل مضارع؛ مانند: سأذْهَبُ = سوف أذْهَبُ (خواهم رفت)
  • منفی: لن (از ادوات ناصبه) + فعل مضارع؛ مانند: لن تنال (نخواهد رسيد)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.