موفقیت از آ‌نچه فکر می‌کنید، به شما نزدیک‌تر است!(بخش دوم)

از برنامه‌ریزی غافل نشوید
برنامه‌ریزی و تهیۀ فهرستی از کارها، اهداف و وظایفتان به شما کمک می‌کند تا به اندازۀ توانتان تلاش کنید و انتظارات غیرواقع بینانه‌ای از خودتان نداشته باشید؛ به علاوه، مکتوب کردن اهدافتان سبب می‌شود که آنها را جدی‌تر بگیرید و برای نیل به آنها بیشتر تلاش کنید.
 
این نکته بسیار مهم و کلیدی را همواره به خاطر داشته باشید که رسیدن به اهداف بزرگ، تنها از طریق برداشتن گام‌های کوچک و متوالی میسر است؛ به همین منظور، هدفتان را به اهداف جزیی‌تر تقسیم کرده و پس از طی هر قدم، به عبور از مرحلۀ بعد بیندیشید.
 
the-iceberg-of-success%da%a9%d9%88%d9%87-%db%8c%d8%ae-%d9%85%d9%88%d9%81%d9%82%db%8c%d8%aa

 
 احساس قدرت را در خود افزایش دهید
داشتن احساس قدرت، به معنی آن است که فرد دارای منابع، فرصت و قابلیت تاثیرگذاری بر شرایط زندگی خویش است. فرد باید فرصت داشته باشد که انتخاب کند و تصمیم بگیرد، کفایت خویش را اثبات نماید و وظایفی را که با توانایی‌های وی مطابقت دارد، به انجام برساند؛ بدین منظور، لازم است تلاش ‌کنید که فرصت‌هایی را برای ابراز کفایت خود به وجود آورید، و به محض اینکه سطح کفایتتان بالا رفت، فرصت‌هایی جدیدی به وجود آورید تا بتوانید آنچه را که آموخته‌اید، تمرین کنید.
برای افزایش حس قدرت در خود، لازم است که هنگام رویارویی با مسایل مختلف، به سه عامل توجه کنید تا میزان مسؤولیت‌پذیری خود را افزایش دهید. این عوامل عبارتند از:
الف- امکاناتی که در اختیار دارید
ب- فرصت انجام کار مورد نظر
ج- قابلیت انجام آن کار
 
ثبات قدم داشته باشید
هر قدر در انجام کارهایمان جدی‌تر باشیم و پایداری را در خود تقویت کنیم، احتمال دست‌یابی به اهدافمان بیشتر می‌شود. سعی کنید مسؤولیتی را که پذیرفته‌اید، ولو هر قدر کوچک، به طور منظم انجام دهید؛ مثلاً اگر قرار است که روزی ۲۰ تست ریاضی حل کنید، حتماً آن را انجام دهید.
 
تعریف دقیقی از مسؤولیت‌پذیری داشته باشید
مسؤولیت‌پذیری، یعنی قابلیت پذیرش، پاسخگویی و به عهده گرفتن کاری که از کسی درخواست می‌شود و شخص حق دارد که آن را بپذیرد یا رد کند. وقتی فردی می‌خواهد مسؤولیت را بپذیرد، باید برای او کاملاً مشخص شود که موضوع درخواست چیست و در برابر به عهده گرفتن آن، چه چیزی را به دست می‌آورد. در واقع مسؤولیت، انتخابی آگاهانه است؛ درست مثل قراردادی نانوشته که تمام اجزای آن برای فرد مشخص است. هنگامی که فردی احساس مسؤولیت کند، دیگر لزومی ندارد که دیگران به او بگویند که در هر موقعیتی چگونه عمل نماید، و به همین خاطر است که افراد در نتیجۀ توجه به مقررات، ارزیابی تجربه‌های خویشتن و رسیدن به نتیجه‌گیری‌های واقع‌گرایانه آن تجربه‌ها، الگوی رفتاری مناسبی را اختیار می‌کنند. 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.