هرکسی کار خودش ، بار خودش …!

سلام

اگر گوشه‌ی خلوتی پیدا کردیم خوب است اندکی تنها بنشینیم و با خود به این موضوع خوب فکر کنیم که نسبت ما با خانواده‌مان چیست؟

گروهی از ما قدم به مقطع راهنمایی که گذاشتیم خرسند از این بودیم که خانواده از درس‌های‌مان سر در نمی‌آورند و بسیاری دیگر این روزها خوشحال هستند که چون خانواده از درس‌های‌مان چیزی نمی‌دانند پس همین که اجمالاً می‌گوییم:«بله انجام داده‌ام» کافی است.

index

واقعیّت این است که برخی از ما پدر و مادر را از قالب عاطفی خودشان خارج می‌کنیم و وادارشان می‌سازیم که در محیط خانه معلّم و ناظم و مدیر مدرسه‌مان باشند.

غافل از این که با این‌کار از آن‌ها بیش‌تر فاصله می‌گیریم و خود را دچار خلأ‌های عاطفی می‌کنیم. کم‌ترین فایده‌ی خودکار بودن‌ و وظایف دانش‌آموزی را درست انجام دادن این است که کمک کننده‌ی خوبی خواهیم بود. هم کمک خودمان کرده‌ایم که به موفّقیّت نزدیک‌تر شویم و هم کمک کرده‌ایم که روابط عاطفی خانواده همچنان مستحکم بماند.  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.