هر ساله همین روزها

هر سال از همین موقع‌ها شروع می‌شه. فکر کردن به رتبه‌ی کنکور رو می‌گم. این‌که داوطلب کنکور با خودش می‌گه من می‌خوام فلان رتبه رو بیارم یا اصلاً به بالای فلان رتبه فکر نمی‌کنم و به هر مشاور یا معلمی که می‌رسه می‌پرسه که به نظر شما امسال من چندرقمی‌ام؟‌ می‌تونم این رتبه رو بیارم یا نمی‌تونم و…

خوب دقت کنید! هدف داشتن با زوم کردن روی هدف خیلی فرق می‌کنه. اگه خیلی مدت‌زمان زیادی روی هدفت زوم کنی علاوه بر این‌که محیط اطراف رو از دست می‌دهی دو روز دیگر دچار دوبینی هم خواهی شد!

در این مورد ما دو دسته داوطلب سخت‌کوش داریم:

url

اولین گروه شامل دانش‌آموزانی است که روز آزمون فقط می‌آیند که ببینند چه ترازی می‌آورند (یادشون رفته هر آزمون یک درس بزرگه): به جای این‌که بیش‌تر روی درس تمرکز کنند خیلی از وقتشون رو برای تخمین رتبه می‌گذارند.

دسته‌ی دوم کسانی هستند که تلاش آن‌ها مثل گروه اول است ولی تمرکزشون روی کاری که می‌کنند بیش‌تر است. به جای این‌که مدام به این فکر کنند که چه رتبه‌ای می‌آورند، سعی می‌کنند عملکرد خودشون رو بالا ببرند و جالب این‌جاست که فوق‌العاده آرامش هم دارند. البته آن‌ها هم تخمین رتبه براشون مهمه. آن‌ها هم به رشته و دانشگاه مورد علاقه فکر می‌کنند ولی کنترل‌شده و با آرامش، نه زیاد و مداوم.

این جمله کلیدی رو همیشه به خاطر داشته باشید که مهم‌تر از مقصد،راهی است که در پیش می‌گیریم.اگر راه رو درست بروید شاید به مقصد خیلی بهتری از آن‌چه در تصور شماست دست پیدا کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.