پنجره اي به يک تجربه موفق: والدينم درکم نمي‌کنند(بخش دوم)

در بخش اول از این سلسله از مقالات به بیان مشکلاتی پرداختیم که گاهی اوقات در در روابط والدین و فرزندان کنکوری آنها دیده می شود.در این قسمت به بیان راهکارهایی برای رفع این مشکلات می پردازیم.
 
بسياري از جوانان، مشکلاتي  از اين قبيل دارند که اگر بخواهيم برايتان ذکر کنيم، مثنوي هفتاد من کاغذ مي‌شود؛ حتي برخي از جوانان، مشکلاتي بسيار شديدتر از آنچه ذکر شد دارند. درست هم اين است که ما  هميشه در خاطر داشته باشيم که  افرادي با مشکلاتي چند برابر ما هستند و ما بدترين وضعيت را نداريم .
 
مي‌خواهيم بگوييم که هر گاه به مشکلات و سختي‌هاي گذشته، حال و حتي آينده‌تان مي‌انديشيد و با آنها مواجه مي‌شويد، ذهن و فکرتان را معطوف افرادي کنيد که در مقايسه با شما، وضعيت بدتري دارند.شايد بگوييد که چنين نمونه‌هايي را نمي‌شناسيد؛ ولي مطمين باشيد که افراد با وضعيت بدتر از شما، که گاهي ممکن است قادر به شنيدن مشکلات آنها نباشيد، فراوان هستند.
 
images
 

 
هر گاه سختي ها براي شما غيرقابل تحمل شد، بنشينيد و نعمت‌ها، ارزش‌ها، توانمندي‌ها و موفقيت‌هاي گذشته و حال خود را روي کاغذ بنويسيد  تا احساس ياس و نااميدي بر شما غلبه نکند و غم و اندوه، شما را فرا نگيرد. نگوييد که ظرفيتم تکميل شده است؛ زيرا انسان بيش از آنچه گمان مي‌کند توانمند است؛ پس در مقابل ناملايمات هرگز احساس ضعف و سستي نکنيد و غم‌ها و غصه‌هاي آينده را به مشکلات کنوني خود اضافه نکنيد که نه تنها به حل آنها کمک نمي‌کند، بلکه اراده‌تان را ضعيف و کمتر مي‌سازد و توانتان را در مقابله با مشکلات کاهش مي‌دهد.
 
بهتر است در کاغذي دو ستون تعيين کنيد: در يک ستون، موفقيت‌هاي گذشته و در ديگري توانمندي‌ها و نعمت‌ها‌ي خود را با ذکر نمونه بنويسيد و هر روز آن را مطالعه کنيد و در روزهاي بعد، اگر توانمندي يا موفقيتي ديگري را به خاطر آورديد يا به تازگي کسب کرديد، آن موفقيت را به آن ليست اضافه کرده و روزهاي بعد آن را به ياد آوريد.
 
هر وقت از والدينتان عصباني شديد، زماني را به تنهايي بگذرانيد، احساساتتان را يادداشت کنيد، چند نفس عميق بکشيد و وقتي که آرام شديد، با آرامش و مهرباني با والدينتان حرف بزنيد؛ مثلاً  بگوييد: «پدر! معذرت مي‌خواهم. وقتي به من توجه نمي‌کنيد و توانمندي‌هاي مرا ناديده مي‌گيريد، عصباني مي‌شوم؛ چون فکر مي‌کنم که هيچ ارزش و اهميتي برايتان ندارم.» حواستان باشد که از کلمات غيرمحترمانه استفاده نکنيد و حتي اگر احساس مي‌کنيد که تقصيري به گردنتان نيست، عذرخواهي کنيد و سعي کنيد که با گذشت باشيد. باز هم تاکيد مي‌کنيم که از داد زدن سر والدينتان و بد و بيراه گفتن به آنها خودداري کنيد. انجام اين کار، همه چيز را بدتر مي‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.