پیام روز: آش همان و کاسه همان!

سلام

 کتابم را بستم و سرم را بین دست‌هایم گرفتم. چقدر در این حالت بودم نمی‌دانم. سنگینی دست کسی را روی شانه‌ام حس کردم. سرم را بالا آوردم و چشم در چشم مشاورمان شدم. جواب سلامم را داد و اضافه کرد ، «اتّفاق مهمّی افتاده است؟»

گفتم: «نمی دانم مهم هست یا نه ولی اکنون که به حرف‌های جلسه ی قبلی شما در مورد انواع هوش فکر می‌کنم ، می بینم حق با شماست. دلیلی ندارد اگر وضع من در ریاضی و فیزیک و حتّی زیست شناسی خوب است در ادبیّات هم همین وضعیّت را داشته‌باشم. به تعبیر شما من از هوش محاسباتی خوبی برخوردارم ولی هوش ادبیّاتی خوبی ندارم.»

خنده‌ی بلندی کرد و گفت :«خوب پس مخالفت‌های سرسختانه‌ات در کلاس که می‌گفتی هوش ، هوش است و ریاضی و کلامی ندارد چه شد؟» جوابی نداشتم . هم‌زمان شانه و سرم را تکان دادم که یعنی ؛ در کلاس حرفی زدم و تمام شد. گفت : «حالا چه شده که به این نتیجه رسیدی؟»

index

مثل انبار باروت منفجر شدم. با صدای بلند گفتم: «دو هفته است تاریخ ادبیّات را می‌خوانم. سه شب در هفته و هر نوبت ۲۰ دقیقه تاریخ ادبیّات می‌خوانم. امّا انگار نه انگار. هیچی نمی‌فهمم. اصلاً در مغزم نمی‌ماند.» خواست چیزی بگوید ، اجازه ندادم و ادامه دادم: «الان می‌خواهید بگویید فراموشی احساسی است و تا آزمون ندهی واقعیّت ماجرا را نمی‌فهمی و از این حرف‌ها. نخیر ، اصلاً هم احساسی نیست، کاملاً واقعی است. دیشب تست زدم و دریغ از یک پاسخ درست.»

مثل آتشفشانی که تمام موادّ مذابش را بیرون ریخته باشد و خاموش شده باشد ، از جوش افتادم. خیره خیره نگاهش می‌کردم. همانطور که دهان و چشم هایش با هم خندان بودند گفت: «عزیزم تاریخ ادبیّات از جمله بخش‌هایی است که یک بار خواندن آن فقط برای یادآوری و آشنایی کلی است. تسلّط بر آن مستلزم تکرار و تکرار و تکرار آن هم به صورت منظم و مستمر است. برای این کار باید آن چه را می‌خوانی روی برگه‌های کوچکی بنویسی و همراه خود داشته باشی. در خلال وقت‌های خالی و اوقات پراکنده‌ای که داری این برگه‌ها را که به فیش معروف هستند ، دوره می‌کنی. تکرار این کار سبب تسلّط تو بر تاریخ ادبیّات خواهد شد. این درست همان کاری است که با لغات ادبیّات ، زبان انگلیسی، قواعد عربی ، نکات زیست شناسی و فرمول‌های شیمی انجام می‌دهی.»

اشکالم را فهمیدم.  بازهم در هنگام مطالعه روش درست را به کار نبستم. از او تشکّر کردم. چند قدمی که رفت برگشت و گفت: «ممکن است یکی از جنبه‌های هوش در تو خیلی بالا باشد ، امّا فراموش نکن که سایر ابعاد آن صفر نیست. اشتباهات‌مان اغلب به خاطر درست استفاده نکردن از روش‌هاست.» این حرفش را با تمام وجود باور داشتم.  

 

منبع:سایت گزینه دو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.