پیام روز: من و دیگران و سعادت!

سلام

رفتارهای انسانی ریشه در اندیشه‌ها و افکار وی دارند.

معنای این حرف این است که برای خود فکرهایی می‌کنیم و تصوّراتی می‌چینیم. سپس بر مبنای همین اندیشه‌ها که اغلب فکرهای زاییده‌ی زمان تنهایی هستند ، رفتارهایی را انجام می‌دهیم.

آن‌چه در این میانه معمولاً مورد غفلت قرار می‌گیرد ، نتایجی است که ممکن است چنین رفتارهایی از خود باقی بگذارند. ماجرا وقتی جالب می‌شود که بدانیم نتایج این رفتارهای زاییده شده از افکار خلوت و تنهایی بعضاً تأسّف‌بار و ناپسند هستند.

index

مثلاً وقتی صحبت از میزان مطالعه و فعّالیّت درسی است ، فکر می‌کنیم اگر واقعیّت را بگوییم همه خواهند فهمید که چقدر کار می‌کنیم و اگر بعداً نتیجه‌ی دلخواه حاصل نشد تمسخرمان خواهند کرد و خواهند گفت : «توکه این قدر درس می‌خواندی چرا موفّق نشدی؟»

به نظر شما، انصافاً این تفکّر درستی است؟ یا فکر می‌کنیم اگر واقعیّت را بگوییم دوستان مان خواهند گفت تو چقدر … . آیا این نگرش صحیح است؟

چرا این واقعیّت را نمی‌بینیم که چنین گفته‌هایی دوستان مان را بین گفته‌ها و نتایج‌مان سرگردان و روحیه‌ی آنان را ویران  می‌کند؟

این نکته مهم و کلیدی را همواره به خاطر داشته باشیم که :تلاش داریم یا نداریم واقعیّت را بگوییم و درک کنیم که سعادت دیگران ، بخشی مهم از خوشبختی ماست.

 

منبع:سایت گزینه دو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.