چرا در اجرای برنامه هایم دچار سستی و تنبلی می شوم؟

من همواره برنامه های خوبی برای تحصیل و زندگی ام پیش بینی کرده و آن ها را روی کاغذ یادداشت کرده و به دیوار اتاقم می چسبانم، همیشه جلوی چشمانم هستند، برنامه های سنگینی هم نمیریزم، واقع بیانه است و می توان با کمی زحمت به آن عمل کرد، اما در اجرای برنامه هایم هیچگاه آنطور که پیش بینی کرده ام، عمل ننموده ام. فکر میکنم مشکل من تنبلی و سستی در اجرای برنامه هاست، چطور با این تنبلی مبارزه کنم؟

تصور کن سوار دوچرخه ای در حال رکاب زدن هستی، مسیر جاده ای را گرفته ای و در آن مسیر حرکت می کنی. نزدیک مانع ای می شوی، برای لحظه ای و فقط برای لحظه ای تصمیم می گیری. برای اجتناب از برخورد با آن مانع آن را دور بزنی و به راه خودت ادامه دهی. حالا در نظر بگیر اگر آن چند ثانیه کلیدی را غفلت می کردی نتیجه چه می شد؟ یا از مسیر خارج می شدی یا به زمین می خوردی. نکته همین جاست! “همین چند ثانیه کلیدی” همه اهمال کاری ها از همین نقطه شروع می شود.

How-NOT-to-Decide-What-to-Do-Next

شما آن “چند ثانیه کلیدی” تصمیم می گیری که به کاری غیر از آنچه برنامه ریزی کرده ای بپردازی و یا اصلا تصمیم میگیری که هیچ عکس العملی نشان ندهی. توجه داشته باش که این هم خودش نوعی تصمیم گیری است. در هنگام دوچرخه سواری وقتی به مانع می رسی باید به سمت راست و یا چپ  بپیچی. شاید نانخودآگاه ولی در هر حال تصمیم می گیری فرمان دوچرخه را به سمت راست یا چپ بپیچانی. شاید اگر یک دوچرخه سوار تازه کار باشی حتی برای همین تصمیم هم در روزهای نخست فکر می کنی و تصمیم می گیری.

دقیقا چنین وضعی وقتی شما سوار بر دوچرخه برنامه ریزی تان قرار دارید و دارید به سمت مغزتان حرکت می کنید حاکم است! یک هدف خوب، یک برنامه خوب ولی یک نتیجه بد! چرا؟!! چون وقتی سوار بر این دوچرخه اید، لحظه لحظه در حال تصمیم گیری هستید و مهمتر از آن “لحظه های کلیدی”ای وجود دارند که سرنوشت شما در رسیدن به هدفتان را رقم می زنند. مانعی در سر راهتان سبز می شود. مثلا برنامه ریزی کرده ای که راس ساعت ۹ صبح به سراغ درس فیزیک بروی. ساعت به نزدیکی ۹ رسیده ولی شما پای تلویزیون نشسته ای و در حال تماشای یک برنامه جذاب هستی. با خودت می گویی:”عجب برنامه خوبیه! حیفه از دست بدمش. وقتی برنامه تمام شد طبق برنامه ریزی عمل می کنم.”

این را بدانید که شما چه بخواهی و چه نخواهی الان در موقعیت “لحظه کلیدی” قرار گرفته ای، چه بخواهی چه نخواهی باید”تصمیم” بگیری و در همین لحظه است که شما تصمیم می گیری که “فرمان دوچرخه تان”را در مواجهه با این “مانع” یعنی “لذت یک فیلم جذاب” به کدام سو بچرخد. آیا اجازه می دهی برنامه تان با این مانع برخورد کند و متوقف شود و یا “آگاهانه و مسئولانه” مسیر برنامه را ادامه می دهی؟ البته اگر چنان به برناه ریزی در زندگی عادت کنی که بسیاری از این تصمیمات را حتی غیرآگاهانه خود بخودی بگیری به یک آدم خوشبخت تبدیل شده ای. درست مثل دوچرخه سواری که بسیاری از موانع و “همراهی با پیچ و خم جاده” را اتوماتیک وار انجام می دهید، شما نیز چنین خواهی شد!

و اما چند توصیه برای موفقیت در مواجهه با سستی و اهمال کاری در هنگام اجرای برنامه:

۱- مسئولیت تصمیم های خودت را بپذیر: این نکته کلیدی مهم و همواره یادتان باشد که شما و تنها شما هستید که تصمیم می گیری در مسیر باشی یا از مسیر خارج شوی.

۲- نسبت به تصمیمات “لحظه کلیدی تصمیم گیری” خودآگاه باش. در حقیقت حواست باشد که چه بخواهی و چه نخواهی در حال “تصمیم گیری” هستی.

۳- اگر جی پنجی هستی پیشنهاد می کنم چند جی برگ “الهام بخش” برای خودت بنویسی و در لابه لای جی برگ هایت بگذاری. جی برگ هایی مثل: من بهترین تصمیم را در “لحظه کلیدی” می گیرم. من در لحظه کلیدی “نتایج تصمیماتم” را می پذیرم.

۳ comments on “چرا در اجرای برنامه هایم دچار سستی و تنبلی می شوم؟

  1. رضا می‌گه:

    سلام استاد می خواستم بدونم ویرایش جدید حرکت شناسی تدریس مهندس مسعودی کی عرضه می شه؟ وآیا مهندس مسعودی تاکنکور 95 گسسته وهندسه تحلیلی رو تدریس می کنند یا نه؟

    • adahmadmin می‌گه:

      با عرض سلام و احترام

      هنوز زمان دقیق ارایه محصول حرکت شناسی جدید ایشون اعلام نشده است

      فکر نمیکنم در حال حاضر ایشان برنامه ای برای تدریس ریاضیات گسسته و هندسه تحلیلی داشته باشند

  2. mohadese می‌گه:

    عالی بود و تاثیرگذار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.