کنکوری ۹۷: بنویس و هر روز مرور کن!

یک سال از من بزرگ‌تر است. یازده سال با هم در یک مدرسه تحصیل کردیم. اگرچه او سال بالایی بود و در موضوع درس و بحث ارتباطی باهم نداشتیم ولی دلبستگی و ارتباط دوستی ما بیش از حدِّ همکلاسی و هم مدرسه‌ای بود.

نخستین روزی که او را دیدم ، کلاس اوّلی بودم و تازه وارد به مدرسه و او هم اگرچه کلاس دومی بود ولی به مدرسه‌ی ما تازه وارد شده بود. روابط‌مان از همان جا شکل گرفت. جلوتر که آمدیم شدیم رفیق گرمابه و گلستان. یکدل بود و چراغ افروز راه. از انتقال آموخته‌هایش دریغ نداشت. روحیّاتش خیلی به دوستم حبیب شبیه بود. شش ماه بود او را ندیده بودم تا دیروز که به مدرسه آمد.

images

در دانشگاه تهران، پزشکی می‌خواند . دعوتش کرده بودند تا از تجربیّات سال گذشته‌اش برای‌مان بگوید. جلسه‌ای که با او داشتیم تمام شد. دورش جمع شده بودیم و پاسخ‌هایی را که صبورانه به پرسش‌های انفرادی دوستانم می‌داد می‌شنیدیم. یحیی جمع را شکافت و جلو آمد. طبق عادت همیشگی‌اش گفت:«یه چیزی بپرسم؟» منتظر پاسخ نماند و ادامه داد:«انگیزه‌ات را در طول دوران آمادگی برای کنکور سراسری چگونه حفظ می‌کردی؟»

مثل همیشه لبخند بر لب گفت:«خیلی ساده. عکسی از دانشکده دانشگاه مورد علاقه ‏ام را روی دیوار اتاقم نصب کرده بودم و هر روز به دیدن آن عکس از خواب بیدار می‏شدم. همیشه و در هر شرایطی پیش چشمم بود و به طور منظم و مستمر چشم اندازم را یادآوری می‌کرد. البتّه در مواقع زیادی تعیین اهدافی کوتاه مدّت انگیزه بخشم می‌شد. امّا از همه مهم‌تر این بود که هدف‌هایم را نوشته بودم و در فرصت‌های مختلف آن‌ها را مرور می‌کردم. این کاری است که هماکنون که وارد دانشگاه شده ام نیز از انجام آن غفلت نمی‌کنم.»

بعد از این که رفت به یحیی گفتم:«فهمیدی باید چکاری انجام بدهی؟» گفت:«بله. چشم اندازم را پیش نگاهم قرار دهم. اهداف کوتاه مدّت داشته باشم و هدف های بلند مدّتم را بنویسم و مرور کنم.» این یحیی هم استعداد عجیبی در دسته بندی کردن مطالب دارد.

 

منبع:هفته نامه پیک سنجش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.