کوله پشتي کنکوري هاي 95 – بخش پنجم

براي اثبات اينکه باهوش بودن چقدر مهم است، کافي است زندگي يکي از باهوش‌ترين انسان­هايي که از او تست گرفته شد را به خوبی ارزيابي کنيم:

در يک سالگي توانست بخواند. 
در نه سالگي به ۸ زبان زنده دنيا صحبت مي­کرد.
در ۱۲ سالگي وارد معتبرترين دانشگاه جهان، يعني هاروارد شد. 
او توانايي خارق‌العاده‌اي در يادگيري زبان‌هاي متفاوت و رياضيات داشت و برخي بهره هوشي او را ۲۵۰ تخمين زده اند. وي در سن ۴۶ سالگي از دنيا رفت و يکي از کارهاي مشهور او، اختراع زبان  Vendergood  بود.
آيا او را مي‌شناسيد يا براي اينکه اسم او را بدانيد بايد به اينترنت مراجعه کنيد؟
 
Blog-Topic-Ideas

«ويليام جيم سايديس» بهره هوشي اش از انيشتين،  اديسون، داوينچي و بسياري از انسان هاي معروف باهوش چند قرن اخير بيشتر بوده است؛ پس چرا ما او را نمي‌شناسيم؟! چون در نهايت، انسان­هاي متفکر برايمان تاثيرگذار خواهند بود، نه صرفاً انسان‌هاي باهوش. هوش، يک ابزار، و تفکر، مهارت استفاده از اين ابزار است.
ما نمي‌دانيم که اگر سايديس به اندازه اديسون متفکر بود چه اختراع مي­کرد، ولي این موضوع را به خوبی مي‌دانيم که اگر متفکرتر بود، از هوشش مي‌توانست به مراتب بهتر و موثرتر استفاده بکند؛ پس این اصل مهم رت همواره به خاطر داشته باشیم که ما نياز به تفکر داريم و بايد از مسابقه «کي باهوش‌تر است؟» عبور کنيم و به تمرين تفکر بپردازيم.

 

برای مشاهده بخش اول این مقاله اینجا کلیک کنید.

برای مشاهده بخش دوم این مقاله اینجا کلیک کنید.

برای مشاهده بخش سوم این مقاله اینجا کلیک کنید.

برای مشاهده بخش چهارم این مقاله اینجا کلیک کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.