یزرگ به اندازه‌ی خودت!

دنياي آدم‌ها به بزرگي خود آن‌هاست. به بزرگی فکری که دارند و به اندازه‌ی افقی که در چشم‌اندازشان قرار می‌گیرد.

 کسی که فقط چشم‌اندازی محدود را در افق دید خود دارد ، نه تنها فراتر از آن را نمی‌بیند بلکه حتّی به یک گام جلوتر از همان افق هم نمی‌اندیشد. زیرا فکر و دنیای او در نهایت محدودیّت است. فراتر از آن برایش مفهومی ندارد چون اصلاً برای او فراتر دارای وجود خارجی نیست. چنین کسی به سرعت تمام می‌شود زیرا خودش هم مانند دنیایش کوچک و محدود تمام شدنی است.

images

امّا نکته مهمی که قصد داریم به آن اشاره کنیم این است که همه‌ی انسان‌ها این‌گونه نیستند. برخی دیگر دنیایی دارند وسیع و فراگیر ، بزرگ و گسترده. آن‌قدر وسیع که هیچ فکری قادر به درک پهنای افقش نیست. مانند این گروه بودن اصلا کار دشواری نیست.

کافی است هر از گاهي سعي كنيم از افقی بالاتر به خودمان و افقی که برای خودمان تصوّر می‌کنیم ، نگاه کنیم. این نکته مهم را هم همواره به خاطر داشته باشیم که هرقدر نگاه‌مان دقیق‌تر و موشکافانه‌تر باشد ، عمقی که موفّق به درک آن خواهیم شد گسترده‌تر خواهد بود.

آن‌گاه دنیایی خواهیم داشت بزرگ. دنیایی به بزرگی اندیشه‌ای که برای خود ساخته‌ایم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.