Tag: آثار دکتر سيد جعفر شهيدي

سخت کوشان: دکتر سید جعفر شهیدی(بخش سوم)

دکتر سید مصطفی محقق داماد نیز درباره استاد شهیدی می‌گوید:
 
«شیعهای بسیار عمیق بود و متدینی شدید. در جلسات خیلی رسمی، وقتی که صدای اذان بلند میشد، به من میگفت: سید ! بلند شو ! وقت نماز است. مقید به نماز اول وقت بود. مقید به نماز شب بود. بعضی از کارهایش بسیار با خلوص است. شما «جنایات تاریخ» نوشته ایشان را ببینید.
 
وقتی کتاب "جنایات تاریخ" را ایشان منتشر کرد، ما جوان بودیم. اصلاً مشخص نبود مال کیست؛ بدون امضاء . چه کسی حاضر است کتابی تحقیقی بنویسد و پایش را هم امضاء نکند؟! هر کسی کتابی مینویسد، در آرزوی آن است که پشت کتاب بنویسد مؤلفش کیست؛ اما آقای دکتر شهیدی این کار را نکرد؛ فقط از مکتب تشیع و مظلومیتش دفاع کرد.»
 
۹۶۰۷۱۰_۴۳۰۶۳

ادامه نوشته

سخت کوشان: دکتر سید جعفر شهیدی(بخش دوم)

مرحوم دکتر غلامرضا ستوده، استاد زبان و ادبیات فارسی و همکار ایشان در لغت نامه دهخدا، درباره ویژگی‌های این استاد فقید، گفته است:
 
«آنچه را که دیگران در صفات استاد فقید علامه دکتر سیدجعفر شهیدی به شعر یا به نثر آورده‌اند، می‌توانم چنین خلاصه کنم: تقیّد به نمازِ اول وقت، عیادت از بیماران، پاسخ دادن سریع به نامه‌هایی که به دستشان می‌رسید، حضور در مجالس ختم، مطالعه قبل از رفتن به کلاس درس، مناعت طبع، تاکید به رعایت صرفه و صلاح دولت در مصرف بودجۀ مؤسسه، مراقبت در صحت و حسن جریان امور و جلوگیری از هرگونه تصرف غیرمجاز در وجوه دولتی، حلم و صبر و بردباری.»
 
مرحوم آیت ا… مهدی  قاضی، رییس پیشین دانشگاه قم، نیز در خصوص ویژگی‌های اخلاقی و علمی ‌دکتر شهیدی  معتقد است: «دکتر سید جعفر شهیدی، نادرۀ  دوران و در علوم حوزوی و ادبیات و تاریخ، سرآمد بود و با دقت و پشتکاری که داشت توانست آثاری گرانسنگ از خود برجای گذارد و دانشجویان نخبه‌ای پرورش دهد.»
 
آیت ا… قاضی، با اشاره به اخلاق، تواضع و منش دکتر شهیدی، می‌گوید: «استاد شهیدی، در قلمرو فضیلت اهل اجتهاد بودند و با توجه به سابقه آشنایی ما با ایشان، که بیش از ۵۰ سال بود، هرگز از کسی غیبت و بدگویی نکرد، دروغ و گزافه نگفت، انگ نزد، افترا نبست، بد کسی را نخواست و همواره در اندیشه آموختن بود و در خدمت به علم و ادب دمی‌فارغ نگشت. همچنین ایمان و توکل، وارستگی و آزادی، همت بلند و اراده استوار، مناعت نفس و پاکدامنی، خوشخویی و خوشرویی، صمیمیت و خیرخواهی، زهدگزینی و بی‌اعتنایی به دنیا، از ویژگی‌های بارز شخصیت استاد شهیدی بود.»
 
۹۶۰۷۱۰_۴۳۰۶۳

ادامه نوشته

سخت کوشان: دکتر سید جعفر شهیدی(بخش اول)

در فرهنگ ایران چهره‌هایی را می‌شناسیم که از آنان با پیشوند «علامه» یاد می‌شود. این چهره‌ها افرادی هستند که دانششان محدود به یک رشته نیست، و از سوی دیگر، حتی اگر عمری را در تحصیل در علوم جدید و دانشگاهی سپری کرده باشند، ریشه‌ای نیز در علوم سنتی و قدیمی ایران دارند. نخستین ادیبان دوره جدید ایران، همچون دهخدا، فروزانفر، همایی و دیگران، که با تاسیس نهادهای جدید و از جمله دانشگاه تهران نام آور شدند، چنین ویژگی داشتند.
 
این نسل در ایران، نسلی تاثیر گذار بود و بسیاری از آثار تاریخی و ادبی ایران به کوشش همین نسل تصحیح و منتشر شد. در نزدیک به یک قرن از تاریخ علوم در ایران، ویژگی‌های این نسل به یک سنت علمی تبدیل شد، و دکتر سید جعفر شهیدی، یکی از آخرین بازماندگان نسل علامه‌های ایرانی بود.
 
بزرگمردی که در سال ۱۲۹۷هجری شمسی در شهر بروجرد  دیده به جهان گشود و  تحصیلات مقدماتی‌اش را در زادگاه خویش، بروجرد، آغاز کرد. وی سال ۱۳۲۰ برای تحصیل علوم دینی و فقه و اصول، راهی نجف شد و در  محضر بزرگان حوزه نجف در آن زمان تحصیل کرد؛ اما بعد از هشت سال، بیماری، ناگزیر او را به ایران باز‌گرداند و چون  هر هفته باید خود را به پزشک نشان می‌داده است، در نتیجه از بازگشت مجدد به حوزه باز‌ماند.
 
۹۶۰۷۱۰_۴۳۰۶۳

ادامه نوشته