Tag: امام جواد(ع)

من جواد فیض ، هم بر اولیــــن ، هـم آخرینـــــم

من جواد فیض ، هم بر اولیــــن ، هـم آخرینـــــم

باء بســــم الله خلقــــــــت ، روح رب العالمینـم

 

در حضور حق تعالـــــی ، بنـده فرمانـــــروایـــــم

حکم فرمای عوا لم ، رهبـــــر روح الامینــــــــم

 

سینه من ، مخزن علم لدنـــــــی امــــد از حــــــق

قلزم فضل الهـــــــی ، رهنمــــــای مؤمنینـــــــم

 

حجت بر حق حقم ، کاشــــــــف اســـــرار غیبـــم

من امام و نور چشـــم اسمــــــان و هم زمینــــم

 

من وصی مصطفی و مرتضی و مجتبــــی یـــــم

وارث شاه شهیدان ، زاده آن مـــــــه جبینـــــم

 

۶۹a84dc2e2a29c01e0469195f5717fe3

برترین آیات حقم ، مصـــــدر علــــــــم الهـــــی

رهبر خلق جهانـــم ، شافــــــع للمــــذ نبینـــــم

 

نه سپهر عدل و دادم در زمیـــــن و اسمانــــــم

در لقب ، این رتبه دارم ، حافظ دین مبینــــــم

 

قطره ام که از ان پدید امد به دنیا هفـــــت دریا

صاحب کون و مکان ، دریای گوهـــر افرینــــم

مظلوم تر از جواد، بغداد نداشت…آن مظهر داد، تاب بیداد نداشت…

میان حجره چنان ناله از جفا می‌زد 

که سوز ناله‌اش آتش به ماسوی می‌زد

شرار زهر ز یک سو و سوز غم یک سو 

به جان و پیکرش آتش جدا جدا می‌زد

نداشت شِکوه زبیگانگان به لب، دم مرگ 

و لیک داد زبیداد آشنا می‌زد

برون حجره همه پایکوب و دست افشان 

درون حجره یکی بود دست و پا می‌زد

اِستاده بود و جوادالائمه جان می‌داد 

از او بپرس که زخم زبان چرا می‌زد
 
۱۰۵۳۱۵۰۳۳۶۹۰۳۵۶۱۱۱۹۲

دلداده حضرت رضا ادرکنی…

                                  ای کوی تو قبله ی مراد ادرکنی                                  

ای دادرس روز معاد ادرکنی

                          ای گشته ز فرط جود و احسان و عطا                          

 مشهور و ملقب به جواد ادرکنی

veladate-emam-javad

ای حجت بر حق خدا ادرکنی

 محبوب تمام اولیا ادرکنی

                       ای آنکه به برکت قدومت هستی                      

  دلداده حضرت رضا ادرکنی

یا جواد الائمه ادرکنی…

کفتر قلبم زده پر سوی قبرت یا جواد
بر مشامم می رسد از بوی قبرت یا جواد

 

کاش من آیم ببوسم آن ضریح پاک تو
کاش شمعی من گذارم روی قبرت یا جواد

 

آهوی قلبم به عشق تیر عشقت می دود
صید کن با تیر خویش آهوی قبرت یا جواد

n82997611-72485482

کاسه ی چشم مرا کن جوی عشق و عاشقی
پر بکن از اشک عشق این جوی قبرت یا جواد

 

بِین حجره ناله می کردی که می سوزد جگر
این کلامت شد برون از توی قبرت یا جواد

 

نذر حضرت جواد الائمه(ع)

آنروز کاظمين چو بازار شام شد
دنيا براي بار نهم بي امام شد

دجله که ديگر آبروي رفته هم نداشت
آنقدر اشک ريخت که چشمش تمام شد

جنّت وزيد و حجره در بسته امام
در بارش ملايکه خود بار عام شد

تا سايبان شود به تن زهر ديده اش
خورشيد شد کبوتر و بر روي بام شد

گل رفت و مستي از سرِ پروانه ها پريد
دل بي خبر ز لذت شرب مدام شد

images

آنروز ذوالجناح حسين (ع) از نفس فِتاد
آنروز ذوالفقار علي (ع) در نيام شد

آتش نشست در جگر کربلايي اش
يعني به رسم خون خدا تشنه کام شد

آمد به خاطرش پدر و لحظه وداع  
دلتنگ ماهِ طوس- علیه السّلام – شد

از بس که اشک‌ها به غزل پشت پا زدند
اين مصرع رميده زمين خورد و رام شد