Tag: رتبه های برتر کنکور

اسفند یک کنکوری ۹۸ چگونه باید باشد؟

سریع آمد؛ سریع‌تر از آنکه تصورش را می‌کردیم. ماه‌ها یکی پس از دیگری بسرعت طی شدند و به اسفند ماه، آخرین ماه سال، رسیدیم؛ ماهی پر از شتاب، پر از حس­های تازه، پر از نو شدن و نو کردن و پر از شور و اشتیاق.
در این میان، داوطلبان کنکور، چندان بهره‌ای از این همه شور و اشتیاق نمی‌برند. بسیاری از آنان از خرید نوروزی چشم پوشی می‌کنند، در پاکسازی خانه نقشی  ندارند و در کل ترجیح می‌دهند که وقتشان را صرف مطالعه دروس و آمادگی برای آزمون سراسری پیشِ رو کنند؛ البته گاه در این دوران، داوطلبان شیوه‌ها و برنامه‌هایی را  پیش می‌گیرند که چندان علمی و مفید نیست و حتی می تواند تاثیر منفی داشته باشد. در زیر به برخی از این شیوه­ها و راه­کارهایی برای بهره برداری هر چه بهتر از ماه اسفند اشاره می­شود.
 
حالا زود است
برخی از داوطلبان آزمون سراسری تصور می­کنند که  اسفند ماه باید استراحت کنند تا بتوانند در تعطیلات نوروز با تمام قوا درس بخوانند. آنها می­گویند که اگر در اسفندماه مرتب درس بخوانند، برای تعطیلات نوروز خسته خواهند بود و نمی‌توانند از دوران طلایی تعطیلات، بخوبی بهره ببرند! در واقع این دسته از عزیزان، یک ماه را فدای این دو هفته می‌کنند و تصور می‌کنند که این دو هفته، تمام مشکلات و ضعف‌های آنها را پوشش خواهد داد؛ پس ضرورتی ندارد که این روزها خود را خسته کنند و تحت فشار قرار دهند.
 
باید به این دوستان گفت، همان طور که بارها گفته‌ایم، کنکور، یک مسابقه است و شما باید در یک رقابت علمی شرکت کنید که مابقی داوطلبان هم شرایطی مشابه شما دارند، و هر کس که از شرایط موجود بهترین استفاده را ببرد، نتیجه بهتری کسب خواهد کرد؛ پس اگر شما از روزهای موجود بخوبی بهره نبرید، عده‌ای دیگر از شما سبقت خواهند گرفت؛ افرادی که در ایام تعطیلات نیز درس خواهند خواند و هیچ روزی را به بطالت نمی‌گذرانند؛ از سوی دیگر، این به دور از منطق است که ما یک ماه را فدای این دو هفته بکنیم؛ بخصوص که از آینده خبر نداریم و نمی‌دانیم که آیا در تعطیلات نوروز آمادگی جسمی و روحی لازم را برای مطالعه جدی و تمام وقت خواهیم داشت یا نه، و آیا مشکلی برای ما یا یکی از نزدیکانمان اتفاق نخواهد افتاد یا خیر، و ده‌ها احتمال دیگر که از هم اکنون نمی‌توان آن را پیش بینی کرد.
 
ideas1

ادامه نوشته

آب یا سراب؟!

رادیو یا تلویزیون را که روشن می‌کنی، به سایت‌های اینترنتی که مراجعه می‌کنی، در خیابان‌ها و چهارراه‌ها که عبور می‌کنی، روزنامه‌ها و مجلات متعدد سیاسی، اجتماعی یا خانوادگی را که برای مطالعه می‌گشایی و …، همه و همه پر از تبلیغات رنگارنگ مؤسسات ریز و درشتی هستند که سابقه سال‌های‌ تاسیس اکثر آنها گاه به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسد و همچنان  به طور روزافزون سر بر می‌آورند و تماماً مدعی خدمت‌رسانی علمی و آموزشی به داوطلبان پرشمار آزمون‌های سراسری، به ویژه سرسلسله همه آنها یعنی«آزمون سراسری» هستند، و با این تبلیغات دلفریب و جذاب، به داوطلبان نسبتاً کم سن و سال «درِ باغ سبز» نشان می‌دهند و دایماً ذهن و جان و روان آنها را تحت تاثیر قرار می‌دهند و به این نازنینان مرتباً و به صورت سرسام‌آوری این نکته را القا می‌کنند که: قبول شدن یا نشدن در کنکور؛ مساله این است!! و کلید این امر نیز در دستان ماست.
 
به راستی آیا حقیقت امر چنین است؟ آیا راه ورود به دانشگاه از این مؤسسات می‌گذرد؟ آیا همه پذیرفته‌شدگان دانشگاه‌ها الزاماً در این مؤسسات حضور یافته‌اند؟ آیا نفرات برتر کنکور همگی در این مؤسسات و دوره‌های آموزشی آنها حضور داشته‌اند یا عکس و نامشان بدون سابقه حضور آنها در این دوره‌ها در تبلیغات این مؤسسات قرار گرفته است؟! فراتر از این موضوع، آیا ورود به دانشگاه، کلید خوشبختی است؟ یعنی آیا اگر داوطلبی در آزمون سراسری یا هر آزمون دیگری پذیرفته شود، درهای خوشبختی و بهروزی و سعادت به روی او باز می‌شود و در زندگی آینده‌اش دیگر با هیچ مشکل مهمی روبرو نخواهد شد و به سرچشمه آمال و آرزوهای خود خواهد رسید و در غیر این صورت، بدشانس‌تر از او در میان بیش از هفت میلیارد انسانی که روی این کره خاکی زندگی می‌کنند، کسی نیست؟!
 
flipped-ebook
آنچه در سطور بالا گفته شد و پرسش‌هایی که در پی آن آمد، از حقیقت تلخی خبر می‌دهد که مدت‌هاست گریبان جامعه دانش‌آموزی و دانشجویی و در یک عبارت «نسل جوان» ما و خانواده‌های آنها را گرفته است، و از قراین معلوم، در آینده نزدیک هم قصد ندارد دست از سر این نسل بردارد و همچنان به پیش می‌تازد و روز به روز در مقایسه با روز پیشین، فربه‌تر می‌شود، و این چنین است که وسیله‌ای با عنوان «کنکور»، که روزگاری، ابزار کارآمد و قابل اتکایی برای رسیدن به هدف بزرگتری یعنی ورود به تحصیلات عالی به منظور دسترسی به هدف والاتر و مقدس‌تری چون خدمت عالمانه به خلق خدا بود، از جانب تجارت پیشگان به پیش پا افتاده‌ترین وجهی دچار شده و عرصه‌ای برای سودجویی به سبک جدید گردیده است.
 
از این بحث که بگذریم، نکته اساسی مورد سؤال ما از دست‌اندرکاران امر تبلیغات و اعطای مجوز فعالیت به مؤسسات پرشمار کنکور، این است که آیا به صلاحیت علمی و صحت و سلامت محتوای تبلیغ این مؤسسات اندیشیده‌ایم؟ آیا با میدان دادن بیش از اندازه به نحوه فعالیت و اغواگری برخی از مؤسسات، با دست خود این ذهنیت را در فکر و اندیشه فرزندانمان نهادینه نمی‌کنیم که پذیرفته نشدن در کنکور، به مفهوم پایان زندگی و فرجام کار ماست و قبول شدن در آن یعنی تمام زندگی و روی آوردن خوشبختی به خانه و کاشانه ما؟ آیا با حجم بالا و محیرالعقول این تبلیغات، اصلاً جای تفکر به مسایل والای زندگی در ذهن دانش‌آموزان ما، که در آغاز جوانی هستند، باقی می‌ماند تا به این نکته فکر کنند که تنها راه خوشبختی، ورود به دانشگاه نیست و چه بسا افرادی بوده‌اند و هستند که، حتی بدون داشتن تحصیلات عالی، هم به لحاظ مادی و هم از نظر معنوی، به درجات بالایی رسیده‌اند و به امر مقدس خدمت به خلق خدا پرداخته‌اند.
 
از سوی دیگر، آیا به این مساله نیز اندیشیده‌ایم که چرا باید طوری فرزندانمان را تربیت کنیم که شیرازه ذهنی آنها با یک «نه» شنیدن و ناکامی هنگام ورود به جامعه (که این مساله می‌تواند قبول نشدن در کنکور، نرسیدن یا دیر رسیدن به هر چیز مطلوب‌ و مشروع دیگری نیز باشد) از هم فرو پاشد؟

این پرسش‌ها و ده‌ها پرسش دیگر از این دست، دغدغه‌هایی است که در ذهن و اندیشه همه ما حضور دارد و شیوه عملکرد برخی از مؤسسات، آنها را از ذهن بر لب جاری می‌سازد و همگان، به ویژه نهادهای مسؤول، را به این نکته فرا می‌خواند که: داوطلبان ورود به مراکز و مؤسسات آموزش عالی را دریابید و نگذارید  که این‌گونه مؤسسات با تبلیغات رویایی و خیال‌پردازانه خود، با وارونه‌سازی، «سراب» را به جای «آب» در برابر عطشِ جوشان این جوانان عزیز به آنها تعارف کنند و «پندارهای واهی»  را در ذهن آنان جانشین و جایگزین حقایق و واقعیت‌های زندگی روزمره نمایند. امروز اقدام کنید که فردا خیلی دیر است. 

کنکوری ۹۸: او نباش، فقط الگو بگیر!

سلام

مقایسه از ابتدایی‌ترین و مرسوم‌ترین ابزارهای ایجاد رشد و تعالی است. اصولاً وقتی مقایسه صورت می‌گیرد ، یعنی فرصت کرده‌ایم تا نمونه‌های مختلف را ببینیم و بهترین و مناسب‌ترین را برای بهره‌مندی مورد استفاده قرار دهیم.

امّا در مورد رفتارهای آموزشی ، اغلب ما عادت کرده ایم تا خود را با برترین‌هایی که می‌بینیم و می‌شناسیم مقایسه کنیم. ولی بهره‌مندی ما از این قیاس مطلوب و تعالی آفرین نیست. زیرا وقتی شباهتی بین آنان با خودمان نمی‌یابیم ،  این‌طور نتیجه می‌گیریم که «من ناتوانم ، استعداد ندارم ، شانس با من یار نیست» و هزاران نتیجه‌گیری این چنینی که حاصل آن جز ایجاد دل‌مردگی و سستی در خودمان چیز دیگری نیست.

۵-ways-companiesusing-mobile-learning-technology-1024x642

ادامه نوشته

گفت و گو با سه رتبۀ تک رقمی کشوری رشته ریاضی کنکور ۹۷(بخش پنجم)

در چهار قسمت قبلی این مصاحبه، با سه تن از رتبه‌های تک رقمی گروه آزمایشی علوم ریاضی و فنی در آزمون سراسری سال ۹۷ (سید محمد صادق کشاورزی: رتبۀ ۲، روزبه امین تفرشی: رتبۀ ۶، و سجاد فقفور مغربی: رتبۀ ۷ کشوری) دربارۀ نحوۀ مطالعۀ دروس مختلف سخن گفته شد. در این قسمت، دربارۀ سایر نکته‌های مهم برای داوطلبان آزمون سراسری، سخن می‌گوییم.

* گاه می‌شنویم که در بعضی از مدارس، بین دانش‌آموزان کنکوری، فضای رقابتی منفی حاکم است. آیا در مدرسۀ شما نیز چنین فضایی حاکم بود؟
سجاد فقفور مغربی: در کلاس سه چهار نفر بودیم که با هم رفیق بودیم. زنگ‌های تفریح با هم بودیم و با هم می‌خندیدیم و رقابت سالمی هم بینمان حاکم بود. اگر یکی در درسی نتیجۀ بهتری می‌آورد، دیگران تلاش می‌کردند تا به او برسند. کسی هم در آموختن مطالب به دیگران، بخل نداشت و مباحثی را که بلد بودیم، به هم یاد می‌دادیم.
 
* دوستانت چه رتبه‌هایی را کسب کردند؟
سجاد فقفور مغربی: رتبۀ آنها دو رقمی کشوری شد.
روزبه امین تفرشی: با سه تا از همکلاسی‌ها رقابتی جدی داشتم و به نظر من این رقابت خیلی هم مفید بود؛ چون انگیزۀ اصلی مطالعه در سال آخر، همین رقابت‌هاست. کمی که گذشت سعی کردیم تا رقابتمان در سطح بالاتری باشد و حتی فراتر از مدرسه برود و تنها به رقابت در بین خودمان بسنده نکنیم.
سید محمد صادق کشاورزی: تا قبل از سال آخر که رقابتی در مدرسه نبود و بچه‌ها منفعلانه عمل می‌کردند. خود من هم چون المپیادی بودم، قصد رقابت نداشتم، اما سال آخر که آقای محمد رضا اسکندری (رتبه چهارم کشوری) به مدرسه ما آمد، فضای رقابتی خوبی بین من و ایشان ایجاد شد.
 
۵-ways-companiesusing-mobile-learning-technology

ادامه نوشته

گفت و گو با سه رتبۀ تک رقمی کشوری رشته ریاضی کنکور ۹۷(بخش چهارم)

در سه قسمت قبلی این مصاحبه، با سه تن از رتبه‌های تک رقمی گروه آزمایشی علوم ریاضی و فنی در آزمون سراسری سال ۹۷ (سید محمد صادق کشاورزی: رتبۀ ۲، روزبه امین تفرشی: رتبۀ ۶، و سجاد فقفور مغربی: رتبۀ ۷ کشوری) دربارۀ نحوۀ مطالعۀ دروس مختلف سخن گفته شد. در این قسمت، دربارۀ سایر نکته‌های مهم برای داوطلبان آزمون سراسری، سخن می‌گوییم.

 

 
* سال آخر ورزش یا تفریح می‌کردید؟
 
سجاد فقفور  مغربی: صبح‌ها نیم ساعت می‌دویدم و ورزش صبحگاهی داشتم. تفریح هم داشتم؛ برای مثال، هر وقت دلم می‌گرفت، تار می‌زدم یا شعر می‌گفتم. گاهی اوقات هم با خواهرم به کافی شاپ می‌رفتیم. مسجد هم می‌رفتم و کتاب هم می‌خواندم. سال آمادگی برای کنکور، من چندین رمان هم خواندم؛ البته همه تفریحات و برنامه‌هایم با برنامه‌ریزی بود و بی‌حساب عمل نمی‌کردم.
 
روزبه امین تفرشی: در بخش تفریحات، برادرم نقش مهمی برایم داشت و کمکم می‌کرد که خسته نشوم. هر سه هفته یک بار نیز، بعد از آزمون آزمایشی، فوتبال بازی می‌کردم و با دوستانم بیرون می‌رفتم. فوتبال‌های جالب تلویزیون را هم نگاه می‌کردم و گاهی هم شام با برادرم بیرون می‌رفتیم؛ به همین خاطر، در سال آمادگی برای کنکور، ۱۷ کیلو چاق شدم!
 
سید محمد صادق کشاورزی: خیلی اهل ورزش نبودم، اما سعی می‌کردم با تفریحات کوچک، خستگی را از خودم دور کنم؛ برای مثال، شب‌ها به خصوص مهر و آبان، رمان می‌خواندم؛ در ضمن، جمعه‌ها مشاور مدرسه‌مان، پیشرفتی‌ها را ناهار می‌داد و این ناهارهای جمعه، یکی از تفریحات اصلی من بود. جمعه‌ها سریال هم می‌دیدم. در کل، مشاور ما معتقد بود که در طی هفته، حسابی درس بخوانیم و جمعه‌ها تفریح داشته باشیم.
 
۵-ways-companiesusing-mobile-learning-technology

ادامه نوشته