Tag: شعر انتظار

ای نفست یار و مددکار ما، کی و کجا وعده دیدار ما…

با همه لحن خوش آوایی ام
در به در کوچه تنهایی ام

ای دو سه تا کوچه زما دورتر
نغمه تو از همه پرشورتر

کاش که این فاصله را کم کنی
محنت این قافله را کم کنی

کاش که همسایه ما می شدی
مایه آسایه ما می شدی

هر که به دیدار تو نائل شود
یک شبه حلال مسائل شود

دوش مرا حال خوشی دست داد
سینه مارا عطشی دست داد

نام تو بردم لبم آتش گرفت
شعله به دامان سیاوش گرفت

نام تو آرامه جان من است
نامه تو خط امان من است

ای نگهت خواستگه آفتاب
بر من ظلمت زده یک شب بتاب

پرده برانداز زچشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم

ای نفست یار و مددکار ما
کی و کجا وعده دیدار ما…

images

جمعه یعنی زانوی غم در بغل…

جمعه یعنی زانوی غم در بغل

بر سر سجاده های العجل

جمعه یعنی اشک های انتظار

جمعه یعنی شکوه از هجران یار

جمعه یعنی آه،الغوث،الامان

در فراق مهدی صاحب زمان(عج)

salavata

 

 

صد جمعه دیده ایم و شما را ندیده ایم…

صد جمعه دیده ایم و شما را ندیده ایم

از درد گفته ایم و دوا را ندیده ایم

 

چشمان ما هر آنچه به جز یار دیده است !

از بخت تیره وجه خدا را ندیده ایم

 

چرخیده ایم دور سر خویش تا کنون

اما مسیر پای شما را ندیده ایم

 

خون دل است قسمت ما از فراق یار

از روزگار ما که مدارا ندیده ایم

 

هستیم اسیر ظلمت محض و نخواستیم

تا حال اگر که شمس هدی را ندیده ایم

 

از ذکر مانده ایم چو تسبیح پاره شد

وقت سحر نسیم دعا را ندیده ایم

 

چندین محرم آمد و رفت و نیامدی

آقا بیا که کرب و بلا را ندیده ایم

_____۲۰۱۴۱۲۲۲_۱۹۵۸۸۸۱۸۲۷

تو ای صفای ضمیرم! چرا نمی آیی؟

تو ای صفای ضمیرم! چرا نمی آیی؟

چرا بهانه نگیرم؟ چرا نمی آیی؟ 

 

اگر حجاب ظهورت وجود تار من است

خدا کند که بمیرم! چرا نمی آیی؟ 

 

تو امر کن سر خود را بدست می گیرم

ببین چقدر دلیرم چرا نمی آیی؟

 

میان خلقت من با گل تو رابطه ای است 

من از تراب غدیرم، چرا نمی آیی؟ 

 

هوای دیدن سرداب غیبتت دارم 

به این رواق اسیرم، چرا نمی آیی؟

۳۴۴۰۳_۵۴۰

کی توانم دیده را محو تماشایت کنم

                       کی توانم دیده را محو تماشایت کنم                          

یک نظر بر صورت و چشمان شهلایت کنم

 

                   یک نگه کن بردل بشکسته و بیتاب من                    

تا وجودم را فدای ماه رخسارت کنم

 

                      باده ام را از شراب عشق خود لبریز کن                    

 تا که خود را مست آن پیمانه نابت کنم

luxp8yirobkjla

            گرچه قلب ودیده ام شایسته روی تو نیست          

عاقبت این دیده را فرش ره پایت کنم

 

                   گر به رویم چهره بگشایی، زشوق روی تو               

هستی خود را نثار چهره ماهت کنم

 

                         سائلت را گربرانی از حریمت، یا کریم                        

 تا گشایی درگهت هر دم تمنایت کنم

 

                      تو بیا بر دیده خونبار من دستی بکش                      

تا توانم هر دو را وقف قدمهایت کنم