Tag: کتاب تست

کتاب‌های شبه آموزشی؛ گمراه کننده داوطلبان کنکور

از چهارشنبه ۴ اردیبهشت‌ماه، سی و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران رسماً آغاز به کار کرده است و تا پایان روز شنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه، پذیرای دوستداران کتاب و دانش و دانایی است. در اینکه این نمایشگاه پس از سال‌ها که از آغاز اولین دوره برگزاری آن می‌گذرد، به یک جشنواره فرهنگی سالانه برای جامعه فرهنگ دوست ما تبدیل شده است، جای هیچ‌گونه شک و تردیدی نیست، اما با همه مزایا و محاسنی که در تشکیل و برگزاری سالانه این جشنواره پرشکوه فرهنگی می‌توان سراغ گرفت، با کمال تاسف باید اذعان کرد که یک نکته به طور کامل از دید صاحب‌نظران این عرصه، مغفول مانده است، و آن نکته، آسیب‌شناسی آثار کم مایه و بعضاً بی‌مایه‌ از لحاظ علمی است که در این نمایشگاه با توسل به نازل‌ترین شیوه‌های تبلیغاتی و به یاری دستاویزهای آن‌چنانی به مشتریان کم سن و سال، که اکثریت قریب به اتفاق آنها دانش‌آموزان پایه‌های مختلف دبیرستان‌ها، یعنی همان داوطلبان بالقوه و بالفعل آزمون‌های سراسری، یا دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه‌ها، هستند، فروخته می‌شود، و برخی از افراد که در کسوت شریف «نشر» وارد شده‌اند، از برکت این تبلیغات شبه‌آموزشی و شبه‌‌فرهنگی، به کسب و کار پر رونق در این حیطه مشغول شده و نام و عنوان اکثریت همکاران نجیب و فرهنگ‌مدار خود را تحت‌الشعاع تجارت  این چنینی که پیشه کرده‌اند قرار می‌دهند.
 
سخن ما در این ستون، بیشتر از آنکه راجع به جایگاه ناشران کتاب‌های آموزشی و کمک آموزشی در «نمایشگاه کتاب» باشد، در مورد اغراق روزافزونی است که در تبلیغات برخی از این ناشران درباره «کنکور» و راه‌های پیروزی در آن به چشم می‌خورد؛ تبلیغاتی که با سخیف‌ترین شیوه‌ها به نبرد با ذهن صاف و ضمیر پاک جوانان جویای تحصیلات عالی این سرزمین برخاسته است، بدون آنکه برپاکنندگان این «هیاهو»‌ها، غایت و نهایتی جز کسب درآمد برای پیشبرد اهداف خود قایل باشند. به راستی این به کارگیری تمام شیوه‌های سود انگارانه و توجیه کردن هرگونه وسیله برای رسیدن به هدف (حتی اگر آن هدف، والا و با ارزش باشد که نیست) تا کجا ادامه خواهد یافت؟
 
این پرسش و ده‌ها پرسش دیگر از این دست، همه دغدغه‌های ما در باب تبلیغات کتاب‌های شبه آموزشی و کمک آموزشی، به ویژه کتاب‌های مربوط به «کنکور» است، که متاسفانه بیشتر از آنکه هدایتگر جوانان و داوطلبان ما به سوی موفقیت در این مسیر باشد، گمراه کننده است؛ گمراه کننده از آن جهت که شمارِ قابل توجهی از این آثار، با شیوه‌های غیرعلمی و از سوی برخی از افراد ناآگاه به مساله مهم راه‌یابی به مراکز آموزش عالی، تدوین و نگارش یافته‌اند و هیچ سودی برای داوطلبان پرشمار آزمون‌های سراسری در مقاطع مختلف تحصیلی نمی‌توانند داشته باشند.
 
بگذارید در پایان این بحث، که بیشتر در حکم گشودن یک باب تازه در موضوع آسیب‌شناسی تبلیغات کنکور است، و برای دوری از ایجاد هرگونه سوءتفاهم در ذهن ناشران این مرز و بوم، که جزو شریف‌ترین قشرهای مردم هستند، به این نکته مهم اشاره کنیم که سخن ما در اینجا این نیست که اجازه فعالیت به ناشران در عرصه تهیه، تولید و انتشار کتاب‌های درسی، کمک درسی، آموزشی و کمک‌آموزشی داده نشود، یا از فعالیت سالم، منضبط و روش‌مند تعداد قابل توجهی از ناشران، که با مبانی صحیح تولید چنین کتاب‌هایی آشنایی کامل دارند، ممانعت به عمل آید؛ خیر، بلکه سخن ما در یک عبارت، این است که باید نظارت بر تهیه، تدوین و تولید آثار این دسته از ناشران، به لحاظ تطبیق آنها با استاندارد‌های جهانی و کشوری این‌گونه آثار، به صورتی باشد که خودِ اثر به صورت منطقی مبلّغ خویش باشد و کتاب‌های شبه‌آموزشی نتوانند با استفاده از تبلیغات سخیف و مبتذل به فروش بالایی دست یافته و آثار وزین و گرانمایه در این بخش (کتاب‌های آموزشی، کمک آموزشی و درسی و کمک درسی استاندارد) در محاق رفته و فروشِ آنها تحت‌الشعاع فروش آثار بی‌مایه و کم‌مایه‌ای از این دست قرار گیرد.
 
پایان سخن آنکه بیاییم با مطالعه روی آثار پرمایه و روش‌مند مرتبط با «کنکور» و کتاب‌های کمک‌آموزشی، و تشویق ناشران و مؤلفان آنها، راه را برای «تجارت پیشگان فرهنگی» که با چراغ «کنکور» و چاپ و نشر کتاب‌های «شبه آموزشی»، به تلف کردن سرمایه و وقت و ذهن جوانان این مرز و بوم می‌پردازند و کالای «گزیده» آنان را به تاراج می‌برند ببندیم و با آنها به نبردی فرهنگی برخیزیم.

 

حسرتها و فرصتها…

دوست خوبم سلام،

امروز، این ساعت و این لحظه ای که مشغول مطالعه این چند خط کوتاه هستی، دیگر هیچ وقت نه برای تو، نه برای من و نه حتی برای پولدارترین ها و با نفوذترین انسانهای روی زمین، تکرار نخواهد شد. بدون شک همه ما، گاهی احساسی تلخ و گزنده را تجربه کرده ایم که حسرت، می گویند و جالب است در هر سن و شرایطی که باشیم، و بخصوص با توجه به روحیاتی که داریم، حسرت چیزهایی را می خوریم که یا زا دست داده ایم، یا بزور از ما دریغ شد و یا حتی در حسرت آرزویی می مانیم که به آن نرسیدیم و برای همیشه در ذهنمان تبدیل می شود به مدینه فاضله ای که به آن نرسیدیم…

من هم حسرتهای زیادی داشتم و مطمئنم در آینده نیز خواهم داشت و شک ندارم، تو دوست خوبم هم چنین احساسی را تجربه کرده ای… حالا کمی از حسهای عرفانی و طلب نامطلوب و طی طریق عاشق برای رسیدن به کمال مطلق که بگذریم، می رسیم به شما دوستان خوبم که قرار است امسال در میان صدها نفر داوطلب کنکور باشید. می خواهم کمی حسرتهایی را بیان کنم که شاید خود من آنها را با تمام وجود حس کردم و برخی از آنها، با تلاش من تبدیل به فرصت شد و برخی دیگر هم چنان حسرت ماند و البته حالا که کمی بزرگتر شدم، می بینم نام آن حس، حسرت نبود اما من آن روزها حسرت می خوردم…

images

ادامه نوشته

شجاعت این است!

سلام

 گفت:«باز هم که ابرو درهم کشیده‌ای و عصبانی قدم می‌زنی! باز اتّفاقی افتاده‌است؟»

گفتم:«یک‌جای کار ایراد دارد ولی هرچه فکر می‌کنم نمی‌فهمم مشکل کجاست. درس‌ را با استفاده از کتاب درسی و جزوه معلم می‌خوانم. امّا نمی‌دانم از کدام کتاب کمک آموزشی استفاده کنم که درس را بهتر و کامل تر توضیح داده باشد.

اگر بخواهم از تمام کتاب‌هایی که در یک درس دارم استفاده کنم ، وقت ندارم و اگر بخواهم فقط از یکی استفاده کنم ، نمی‌دانم کدام بهتر است. امان از وقتی که بخواهم تست بزنم. نمی‌دانم از بین کتاب‌های متعدّدی که دارم کدام کتاب را برای تست استفاده کنم. به‌کار خودم مانده‌ام.»

index

ادامه نوشته

عيد کنکوري‌ها اين‌ گونه است!

عيب اصلي  آمدن بهار و  تعطيلات عید نوروز اين است که:

<فکر مي‌کني همه دارند حسابي خوش مي‌گذرانند و تنها تو هستي که مجبوري درس بخواني و با کتاب‌هاي تست کلنجار بروي!
<چون نمي‌تواني سريال­هاي تلويزيون را ببيني، بي‌مزه‌ترين سريال هم برايت حکم بهترين سريال سال جهان را پيدا مي‌کند!
<از قديم گفته‌اند که بهار به همه مي‌سازد جز به آدميزاد؛ براي همين، همه‌اش خواب آلوده هستي و چرت مي‌زني و کتاب بيشتر برايت نقش بالش را بازي مي‌کند!
 
BeautifulBook1

ادامه نوشته

کلیدهای طلایی برنامه ریزی درسی

در این مقاله به طور کامل به بیان راهکارهای کلیدی برای برنامه ریزی صحیح و اصولی برای کنکور سراسری خواهیم پرداخت.

درس اول :

چگونه برنامه‌ریزی كنیم ؟                                    

لیس الانسان الا ماسعی                                                 

درخصوص كنكور كه بحث اصلی ما می‌باشد گاهی افرادی را می‌بینیم كه تلاش بسیاری می‌كنند، روزانه 10 تا 12 ساعت درس می‌خوانند، در كلاسهای مختلف كنكور شركت كرده‌اند و تعداد زیادی تست زده‌اند ولی تاكنون موفقیتی كسب نكرده، چندسالی است پشت كنكور مانده‌اند و . . . اما چرا ؟ یك دلیل آن می‌تواند وضعیت نامطلوب درس خواندن باشد مثل مکان مطالعه، زمان‌ مطالعه، كیفیت و كمیت تست زنی و مرور درس ها، چگونگی نت‌برداری و یا بهتر نكته‌برداری و عواملی از این قبیل. ولی دلیل دیگر كه به‌نظر مهمتر می‌رسد ، عدم برنامه‌ریزی صحیح، مناسب و منطقی است كه به امید خدا در ادامه بحث به توضیح بیشتر در این‌باره خواهیم پرداخت .

چرا نمی‌توانیم برنامه‌ریزی كنیم ؟                                                           

اصل 1 ـ مهمترین مانع : عدم شناخت خود                                                   

علت اصلی كه ما نمی‌توانیم برنامه‌ریزی كنیم، این است كه خود را نمی‌شناسیم و همیشه یك تصویر بسیار خوبی از خودمان داریم كه براساس همان ذهنیت خوب و نه واقعیت عینی می‌نشینیم وبرای خود برنامه‌ریزی می‌كنیم مثل یك كامپیوتر كه شنبه ساعت 3 از مدرسه می‌رسم، 3:30 تا 5 فیزیك ـ 5:15 تا 6:45  شیمی ـ 7 تا 8:30 تست زبان انگلیسی می‌زنم ، نیم ساعت استراحت و . . . ولی وقتی می‌خواهیم برنامه را اجرا و عملی نماییم می‌بینیم خیلی تفاوت دارد. از مشاور می‌خواهیم برای ما برنامه‌ریزی نماید كه این هم كاری بسیار غلط می‌باشد، نتیجه می‌گیریم كه ابتدا باید به شناخت خود بپردازیم و بعد برنامه‌ریزی بكنیم شما باید جدول یا الگویی داشته باشید تا رفتار خود را در طول روزها و هفته‌های آینده تنظیم كنید ولی ابتدا باید امكانات خود را بشناسید و برای این‌كار باید به گذشته خود توجه نمایید .

بدون شناخت دقیق توانایی‌هایتان، نمی‌توانید الگو و برنامه‌ای واقع‌بینانه برای آینده خود تدوین نمایید. شاید خود شما تا به حال، برنامه‌هایی برای خودتان تنظیم كرده باشید. سوال این است كه این برنامه‌ها را چند روز اجرا كرده‌اید؟ در میان افرادی كه در طول عمر خود برنامه‌ای برای خودشان نوشته‌اند شاید تنها 4 یا 5 درصد توانسته‌اند برنامه مكتوب خود را بیشتر از دو هفته ادامه دهند.   

index

ادامه نوشته