Tag: امام جعفر صادق(ع)

آوایی حزین…

صدای سفر می ‏آید. مردی از تبار نور و عرفان، به آوایی حزین، نغمه خداحافظی می‏خواند و کوچه‏ های غربت دنیا، زیر گام‏هایش سر خم کرده‏ اند تا عبور تمام صداقت را در خویش احساس کنند.

به راستی دوزخ دنیا برای مردان بهشتی، تنگنای سیاه و تاریکی است که جز پریدن مرغ روحشان چاره‏ای دیگر نیست و امشب، امام صداقت و مهرورزی، به بالاترین قله حقیقت قدم می‏گذارد و زهر کینه در جویبار سرخ اندام مبارکش، تلنگری برای پرواز او تا عرش خواهد شد.

امشب، اذان که می‏گویند، گلدسته‏ های شهر در سوگش کمر خم می‏کنند تا تعظیم رکوع نماز را دلشکسته‏ تر از همیشه زمزمه کنند. چه سنگین است خاموشی شمعی که پروانگان عشق را به دور حریم خویش، عشق ‏ورزی می ‏آموخت….

بس که از سوز دل پروانه گریانم چو شمع                      اشک می‏ریزد سحر هر شب به دامانم چو شمع

 آه ای بخت‏ سیه بگذار یک شب تا سحر                            بر فراز دوست شمعی بر فروزانم چو شمع

500x496_1469821327868383