Tag: امام زین العابدین(ع)

یاد کربلا…..

ای سرور عابدان عالم!

امروز كه روز رحلت توست، به درگاهت می آیم تا بر جوانی ام دعا كنی، تا در لطافت و غلظت و رقت و نورانیت تو شناور شوم و ذوب شوم در زلال نگاهت. در كوچه پس كوچه های جوانی ام، نجوای دعای توست كه می جوشد و میل رویش را در تمام وجودم ایجاد می كند.

برای سبز شدن و جوانه زدن، لابه لای صحیفه ات آشیانه می كنم.

داغی نشانده بر جگرت ،  یاد کربلا

خون می رود ز چشم ترت ، یاد کربلا

 

زینب ، سکینه ، گریه و طفل رباب و آب

می آورند در نظرت ، یاد کربلا

 

با زخمی از تسلَی ِ زنجیر ِ سلسله

مانده به روی بال و پرت ، یاد کربلا

 

با خطبه های بی بدلت زنده کرده ای

در لحظه لحظـه  سفرت ، یاد کربلا

emam-sajad2

از قتل صبر روضه بخوان ای امام صبر

با سوز ِ آه شعله ورت ، یاد کربلا

 

از سجده های لشکر شمشیر و نیزه ها

از خنجر و سر پدرت ، یاد کربلا

 

از لحظه ای که غارت خیمه شروع شد

آتش گرفت دور و برت ، یاد کربلا

 

تا صبح حشر ضامن این دین و پرچم است

یاد محرم و صفرت ، یاد کربلا

 

این جلوه های اشک ِ عزا در صحیفه است

یاد خدا ، شب و سحرت ، یاد کربلا

 

سحری در پیش است

حوریان آسمان، گرداگرد مدینه بال گشوده‏ اند و کودکی در دامان «شهربانو»، آرام به خواب رفته است.

کودکی از سلاله پاک رسول خدا صلی‏ الله‏ علیه ‏و‏آله ، که وارث رسالتی بزرگ، یعنی امامت و ولایت خواهد شد. او فرزند حسین‏بن علی‏ بن‏ ابی‏طالب علیه‏السلام ، «سجاد» و «زین العابدین» است.

بی‏ شک، سال 38 هجری در مدینه، سال خرم و مبارکی بوده است؛ سالی‏ که امام سجاد علیه‏ السلام به دنیا پلک گشود.

نگینِ سبز نیایش، شکوهِ حلقه توست.

از پسِ دانه‏ های تند باران، من تو را می‏بینم. کوه‏های پرصلابت، سر به سجود نهاده ‏اند. در قنوت تو، آبشاری از نور تلاطم دارد.

در خفقان مسموم حکومت اموی، زبان «دعا»، بهترین شاهراه استعانت از ایزد متعال، برای هدایت گمراهان و دین‏ فروشان دوران بود.

اگر آن دوران وحشت ‏زا، دعاهای دلکش تو در دل شب‏های سیاه، همچون همای سعادت بر سر تک‏ تک مردم می‏ نشست و موجبات آمرزش و عافیت آنان می‏شد، امروز نیز شیعیان شما از آن صحیفه نور، همان «زبور آل محمد»، بهره‏ ها دارند.

___20121106_1553978704

ادامه نوشته