Tag: اولياي مدرسه

دعواي فيزيکي:نه! ، نزاع منصفانه:آري!

 ناگهان در گوشه‌اي از حياط‌، گروهي از بچه‌ها دايره‌وار مي­ايستند و در وسط، دو نفر چون کلافي در هم مي­پيچند و کمي بعد با حضور معاون مدرسه يا ميانجي‌گري يکي دو تن از دانش‌آموزان، از هم جدا مي‌شوند و در نهايت، نتيجۀ اين دعواي فيزيکي، مؤاخذه اولياي مدرسه، چهره‌اي ناخوشايند و حتي گاه آسيبي جسمي و از بين رفتن رفاقت‌ها و صميميت‌هاست.

اين صحنه‌اي است که شايد شما هم به عنوان يک دانش‌آموز بارها شاهدش بوده‌ايد؛ حوادثي تلخ که ناشي از يک نزاع غيرمنصفانه است؛ نزاعي که آغازگر آن، دچار خشمي غيرقابل کنترل مي‌شود و تصور مي­کند که سخن يا رفتار طرف مقابل، به منظور نابود کردن شخصيت و زندگي او بوده است و اکنون تمام راه هاي بهبود روابط بسته شده است؛ البته بيشتر ما در طول زندگي، دچار چنين احساسي مي‌شويم؛ زيرا در اکثر ارتباطات انساني، ناراحتي از برخورد طرف مقابل به طور اجتناب ناپذيري رخ مي‌دهد؛ ولي اگر با احساس ناراحتي به شکل مناسبي برخورد کنيم، نه تنها با مشکلي روبرو نخواهيم شد، بلکه روابط ما مستحکم گرديده و درکمان از يک ديگر بهبود مي­يابد.
 
چه عواملي باعث دعوا مي شود؟
زماني دعوا اتفاق مي‌افتد که افراد، اعم از دوستان، اعضاي خانواده، همکاران و …، دربارۀ تصورات، تمايلات، افکار يا ارزش‌هايشان، با يکديگر اختلاف نظر داشته باشند. اين اختلافات مي‌تواند شامل موارد پيش پا افتاده (حتي نحوۀ نگاه کردن ) يا اختلافات مهمي گردد که به قلب باورها و علايق اساسي ما ضربه وارد مي‌کند. در کل، هر اختلافي مي تواند در انسان به احساس خشم بينجامد. عده اي از افراد در چنين مواقعي به سادگي عصباني مي‌شوند و آن را ابراز مي‌کنند. به چنين افرادي اصطلاحاً «جوشي» مي‌گويند. در انتهاي ديگر اين طيف، افراد خودخور قرار دارند که ناراحتي‌ها را در خود انبار مي‌کنند و آنها را مستقيم ابراز نمي‌دارند. افراد خودخور از لحاظ روحي در تب و تاب مي‌سوزند و خشم خود را به روش‌هاي منفي نشان مي‌دهند.
هر دوي اين روش‌ها نادرست است و راه به جايي نخواهد برد؛ در حالي که اگر ما در هنگام بروز اختلاف، نزاعي منصفانه داشته باشيم، به سوي دوستي‌ها و همفکري‌هاي بيشتر قدم برخواهيم داشت.
 
index