کنکوری های ۱۴۰۱: تست زدن را تمرین کنید(قسمت سوم)

اما در کل می‌توان گفت با توجه به هدفی که داوطلب از تست زدن دارد، می‌تواند زمان تست زدن خود را تعیین کند؛ برای مثال، اگر هدف داوطلب، زدن تست‌های آموزشی یا یادگیری است، باید تست‌های مورد نظر را درطول هفته تقسیم کند؛ چرا که یادگیری، فرایندی تدریجی است و با گذشت زمان انجام می‌شود و مغز نمی‌تواند در یک زمان، مباحث زیادی را تحلیل کند و برای مدت زمان زیادی در خود نگه دارد.
توجه داشته باشید که این مرحله  آموزش و یادگیری شماست و نیازی نیست که هنگام تست‌زنی، خیلی مقید به زمان و سرعت عمل باشید، بلکه مهم این است که تست‌ها را به جواب نهایی برسانید و انتظار نداشته باشید که در این مرحله، سرعت تست‌زنی و تعداد پاسخ‌های درست شما در هر درس زیاد باشد. همچنین مهم این است که با تست‌زنی آشتی کنید و منتظر نباشید که به طور کامل یک مبحثی را فرا گیرید و بعد به سراغ تست آن بروید؛ زیرا عادت به تست‌زنی، یکی از اصول یادگیری و مطالعۀ مفید برای آزمون سراسری است و باعث حفظ آرامش و افزایش اعتماد به نفس در مواجهه با تست‌های این آزمون و حتی آزمون‌های مدرسه یا سایر آزمون‌ها می‌شود.
مراجعه به جواب تشریحی و مطالعۀ عمیق و دقیق آن در این مرحله نیز بسیار مهم است؛ چون انجام این کار باعث می‌شود که نکتۀ سؤال و علت ردّ گزینه‌های دیگر را به خوبی متوجه شوید و همچنین از راه حل‌های تستی (که گاه به ذهن شما نرسیده بود) بهره ببرید و با مطالعه‌ای که می‌کنید، مطالب درسی را نیز مرور کنید.
در تست ارزیابی سنجشی، باید تقریباً بعد از گذشت یک هفته از تست زدن آموزشی، تست‌های خود را بزنید. در این مرحله باید تست‌زنی شما همراه با رعایت زمان باشد و با تست‌های متنوع (در سطح‌های مختلف) مهارت خود را تقویت کنید و خود را برای روبرو شدن با هر نوع تست و در هر سطحی آماده سازید.

مرحلۀ آخر تست سرعتی، جمع‌بندی است. این مرحله معمولاً از اسفند یا فروردین ماه شروع می‌شود. در این مرحله حتماً باید به شیوۀ کنکور از خودتان آزمون بگیرید؛ یعنی در مرحلۀ اول، مجموعه دروس عمومی را در ۷۵ دقیقه پاسخ دهید و سپس کل دروس عمومی و اختصاصی را در زمانی مشابه کنکور و با شرایطی مشابه آن پاسخگو باشید؛ تا بتوانید ذهنتان را عادت دهید که از یک درس به سراغ درس دیگر برود و در عین حال سردرگم نشود؛ در ضمن باید بتوانید در مدت چند ساعت به صورت مداوم، تست‌های دروس مختلف را بدون خستگی جسمی و ذهنی پاسخ بدهید. 

کنکوری های ۱۴۰۱: تست زدن را تمرین کنید(قسمت دوم)

کی تست بزنیم؟
آیا باید قبل از مطالعۀ یک درس تست زد و نکته‌های درسی را در تست فراگرفت و سپس به سراغ مطالعۀ یک درس رفت؟ آیا باید یک بار روزنامه‌وار درس را خواند و بعد با زدن تست، نکته‌های ظریف درسی را فراگرفت و همۀ آنها را در کتاب درسی یادداشت کرد؟ آیا باید اول درس را به طور مفهومی و تشریحی خوب فراگرفت و در زمینه مبحث مورد نظر، سؤال تشریحی حل کرد و بعد از تسلط کامل به آن درس یا مبحث، به سراغ تست رفت؟
واقعیت این است که نمی‌توان یک نسخه مشترک برای همۀ داوطلبان پیچید، و در عمل هم می‌بینیم که بهترین رتبه‌های آزمون سراسری، در این زمینه، متفاوت عمل کرده‌اند؛ برای مثال، یاسمن میر، رتبۀ شش کشوری گروه آزمایشی علوم تجربی در آزمون سراسری سال ۹۶، برای مطالعۀ زیست‌شناسی به تست پای‌بند بود و می‌گفت: فقط یک بار روزنامه‌وار کتاب درسی‌ام را می‌خواندم و سپس تست‌های مرتبط با مبحث مورد نظر را می‌زدم و نکات تستی را مهم را در حاشیۀ کتاب درسی‌ام یادداشت می‌کردم و دفعات بعد، کتابم را با همۀ نکات یادداشت شده مطالعه می‌کردم.
در مقابل، سید شایان پور میر بابایی، رتبۀ یک گروه آزمایشی علوم تجربی در آزمون سراسری در همین زمینه می‌گفت: زیست‌شناسی را به طور خیلی دقیق و مفهومی می‌خواندم و همه قسمت‌ها و شکل‌های کتاب را بررسی می‌کردم و سپس برای هر مبحث، تست‌های زیادی حل می‌کردم.
همچنین عده‌ای معتقدند که نباید در تست زدن عجول بود و حداقل باید یک یا دو روز بین خواندن یک مطلب و حل تست آن، فاصله باشد تا اطلاعات خوانده شده، از حافظۀ کوتاه مدت به حافظۀ بلند مدت منتقل شود و سپس با تست زدن متوجه ضعف‌ها و اشتباهات خود گردید؛ وگرنه، اگر بلافاصله تست زده شود، داوطلب، چون مطالب را در خاطر دارد، به راحتی می‌تواند بخش اعظم تست‌ها را بزند و تصور می‌کند که تسلط لازم را در  این زمینه کسب کرده است.
عده‌ای نیز می‌گویند که بعد از یاد گرفتن هر مطلب باید تست زد تا داوطلب متوجه شود که به نکات مهم و اصلی مبحث مورد نظر مسلط شده است یا خیر.

کنکوری های ۱۴۰۱: تست زدن را تمرین کنید(قسمت اول)

یکی از بزرگترین تفاوت‌های سال دوازدهم با سایر سال‌های تحصیلی، نقش مهم سؤال‌های چهار گزینه‌ای در این سال است. تا سال دوازدهم، سؤال‌های چهار گزینه‌ای یا جایگاهی در برنامۀ آموزشی دانش‌آموزان ندارد یا حضورش نسبت به سؤال‌های تشریحی کم‌رنگ‌تر است، اما سال دوازدهم اهمیت بسیار زیادی برای دانش‌آموزان دارد؛ زیرا آزمون سراسری به صورت تستی برگزار می‌شود.
اما یک دانش‌آموز سال دوازدهم، از کی و چگونه باید از سؤال‌های تستی استفاده کند؟ آیا از ابتدا باید زمان را در سؤال‌های تستی لحاظ کند؟ آیا باید از همان ابتدا نمرۀ منفی را در آزمون‌های تستی در نظر گرفت؟ (در آزمون سراسری، هر تستی که غلط پاسخ داده شود، نمرۀ منفی دارد؛ در نتیجه، پاسخ ندادن به یک سؤال، بهتر از پاسخ غلط دادن به آن است).
در این چند مقاله به بررسی سؤال‌های فوق می‌پردازیم.
چرا باید سؤال تستی کار کرد؟
برخی از معلم‌ها و دانش‌آموزان تصوّر می‌کنند عامل موفقیت در آزمون سراسری این است که داوطلب به مفاهیم کتاب‌های درسی کاملاً مسلط باشد تا بتواند به هر نوع سؤالی که از مباحث درسی طرح می‌شود، پاسخگو باشد. آنها می‌گویند در سؤال تشریحی، بهتر می‌توان سطح علمی دانش‌آموز را سنجید و به نقاط ضعف و قوت او پی برد، اما در سؤال تستی، احتمال دارد که داوطلب، بر پایه شانس و اقبال، به برخی از سؤال‌ها پاسخ صحیح بدهد؛
البته ما نیز معتقدیم که اولین و مهم‌ترین قدم برای هر داوطلبی، تسلّط بر مباحث درسی است و امتحان تشریحی می‌تواند مباحث علمی را در ذهن دانش‌آموز نهادینه کند، اما این موضوع، به معنای بی‌توجهی به تست و آزمون‌های تستی نیست. یک داوطلب برای کاهش اضطراب، دقت بیشتر و کسب سرعت عمل لازم در جلسۀ آزمون سراسری، پیدا کردن نکات ریز و ظریف هر مبحث درسی، پیدا کردن کوتاه‌ترین و بهترین راه حل، نیاز به پاسخگویی به تست‌های متعدد و متنوع دارد. در واقع داوطلبی که اصول و قوانین تست‌زنی را خوب بلد نباشد و در تست‌زنی مهارت نداشته باشد، حتی اگر خیلی خوب درس خوانده باشد و معدل کتبی نهایی‌اش هم ۲۰ باشد، مطمیناً در رقابت میلیونی و فشردۀ کنکور نتیجه خوبی نخواهد گرفت.
می‌خواهیم بگوییم افرادی که ساعت مطالعۀ بالایی دارند، ولی تست‌زنی را جدی نمی‌گیرند، به نتیجۀ مطلوبی هم در آزمون سراسری نمی‌رسند؛ در حالی که تست‌زنی مطلوب و هدفمند، کیفیت یادگیری و ساعت مطالعه را بالا می‌برد و منجر به کسب نتیجۀ بهتری در این آزمون می‌شود.

خود را از بن‌بست یاس، نجات دهید!

این روزها داوطلبان آزمون سراسری ۱۴۰۰ احساسات متفاوتی را تجربه می‌کنند. عده‌ای شادمان از نتایج نهایی این آزمون هستند و در رشته و دانشگاه مورد علاقۀ خود پذیرفته شده‌اند، عده‌ای در رشته‌ای پذیرفته شده‌اند که ایده‌آلشان نبوده است، و عده‌ای نیز از ادامۀ راه، بازمانده و در هیچ یک از انتخاب‌های خود نتوانسته‌اند که پذیرفته شوند.
 
چه آنان که به رشتۀ دانشگاهی مورد علاقۀ خویش راه یافته و چه آنان که نتوانسته‌اند در رشته‌ای که دوست داشته‌اند، پذیرفته شوند باید بدانند که این، ابتدای راه است و نباید همه چیز را تمام شده فرض کنند.  
 
شما تنها باهوش دانشگاه نیستید!
چند سال پیش، در همایش معرفی رشته‌های یکی از دانشگاه‌های مطرح کشور، یکی از حاضران پرسید: «اگر دانشجویی سطح علمی بالاتری نسبت به سایر دانشجویان داشته باشد، آیا می‌تواند واحدهای دانشگاه را سریع‌تر پاس کند؟ اصلاً دانشگاه چه امکاناتی برای دانشجویان باهوش و نابغه دارد؟»
 
آن روز، رییس دانشکدۀ مهندسی برق دانشگاه گفت: «شما وارد دانشگاه بشوید و سطح دروس و سایر  دانشجویان را ببینید؛ آن وقت اگر برتر از سایرین بودید، در این باره با هم صحبت خواهیم کرد!»
 
این حس خود بزرگ‌بینی و برتر بودن، گاه در برخی از رتبه‌های برتر آزمون سراسری مشاهده می‌شود؛ البته عمر این حس چندان طولانی نیست و اکثر مواقع در همان ترم اول از بین می‌رود، اما باعث می‌شود تا برخی از دانشجویان در همان ترم اول، احساسات متناقضی را تجربه کنند. جوانی که تا پیش از ورود به دانشگاه، تصور می‌کند که نبوغی قابل توجه دارد و از سایر همکلاسی‌های خود، یک سر و گردن بالاتر است، در دانشگاه، وقتی با دانشجویانی باسوادتر و باهوش‌تر از خود روبرو می‌شود، ناگهان از قلۀ رؤیایی خود به زیر می‌افتد و گاه نگران و مضطرب می‌شود؛ از همین رو، داوطلبان دارنده رتبه‌های برتر باید دقت داشته باشند که قرار است در کلاسی بنشینند که سایر دانشجویان نیز در سطح آنها هستند، و اگر در مدرسۀ خود از لحاظ علمی بهترین دانش‌آموز کلاس بوده‌اند، در دانشگاه کنار دانشجویانی می‌نشینند که آنها نیز در مدرسه جزو بهترین‌ها بوده‌اند و سطح علمی بالایی دارند.
 
این رشته، انتخاب اصلی من نبود!
بارها گفته‌ایم و همچنان معتقدیم که نباید به امید پذیرش در دانشگاه، هر رشته‌ای را انتخاب کرد. اگر شما به رشته‌ای علاقه‌مند نیستید یا می‌دانید که توانمندی لازم را برای مطالعه و موفقیت در رشته‌ای ندارید، نباید آن رشته را انتخاب کنید؛ اما اگر شما در رشته‌ای پذیرفته شده‌اند که ایده‌آل شما نیست، نگران نباشید؛ زیرا بسیاری از ما، ایده‌آل‌هایمان، نه بر اساس شناخت، بلکه بر پایۀ هنجارها یا سلیقۀ خانواده یا جامعه است؛ در نتیجه، وقتی وارد دانشگاه می‌شوید و از نزدیک با واحدهای درسی و محیط دانشگاه یا دانشکده آشنا می‌شوید، این امکان زیاد است که حتی از رشتۀ تحصیلی خود رضایت کامل پیدا کنید و از اینکه در این رشته پذیرفته شده‌اید، خشنود نیز باشید.
 
از سوی دیگر، شما می‌توانید در مقاطع بالاتر، رشتۀ تحصیلی خود را تغییر دهید؛ به عبارت دیگر، راه برای ورود به رشته‌ای که ایده‌آل شما بوده است، بسته نیست؛ پس به جای اینکه از روز اول با دلمردگی و انرژی منفی وارد دانشگاه شوید، به دنبال نکته‌های مثبت و جاذبه‌های رشته و دانشگاه محل تحصیل خود باشید.    
 
قبول نشدن در کنکور، پایان راه نیست
اینکه قبول نشدن در کنکور را خیلی بزرگ کنیم و از آن شکستی غیرقابل جبران بسازیم، اشتباه است. افرادی بوده‌اند که در بهترین دانشگاه‌ها درس خوانده‌اند، اما در ادامه مسیر دانش اندوزی، به خاطر نداشتن برنامه و متوقف کردن تلاش تحصیلی‌شان، نتوانسته‌اند به موفقیت چشمگیری در بازار کار دست پیدا کنند؛ از سوی دیگر، بسیاری از هنرمندان موفق و عالمان حوزه‌های دیگر را می‌توانیم مثال بزنیم که بدون تحصیلات دانشگاهی نیز توانسته‌اند در حوزه کاری خود موفق باشند.
 
هر داوطلبی باید بپذیرد که در آزمون سراسری، احتمال شکست یا موفقیت وجود دارد، و اگر داوطلبی در کنکور نتوانست در رشته مورد نظر خود پذیرفته شود یا اصلاً در هیچ یک از انتخاب‌های خود پذیرفته نشد، نباید به مقایسه خود با دیگران بپردازد یا قبول نشدن در کنکور را نشانی از ناتوانی خود بداند. والدین نیز نباید زندگی  فرزندانشان را به نتیجه کنکور گره بزنند؛ زیرا نسل آینده‌ساز این کشور، در کنار تحصیلات دانشگاهی، به آموزش‌های دیگری نیز نیاز دارد؛ آموزش‌هایی که باید منجر به ارتقاء هوش هیجانی آنها شود؛ یعنی باید توانایی انگیزه دادن به خود و (در شرایط دشوار و سرخوردگی) پشتکار لازم را داشته باشند و بتوانند خواسته‌ها، هیجان‌ها و استرس خود را کنترل کنند و با تفکیک و تشخیص درست احساسات خود، بتوانند با دیگران همدلی و همفکری داشته باشند.

یک داوطلب، به عنوان نسل آینده‌ساز جامعه، باید بپذیرد که قرار نیست در زندگی خود فقط به خوشی‌ها تکیه کند و انتظار داشته باشد که همه چیز مطابق میلش پیش برود، و اگر امروز در رشتۀ مورد علاقه‌اش پذیرفته نشد، این به معنای پایان همه چیز و باختن در زندگی نیست، بلکه به این معناست که  در این برهه از زمان، به بخشی از اهداف یا آرزوهایش دست نیافته‌است؛ پس، به جای آنکه بگوید «من کم آورده‌ام» و خود را در امواج ناامیدی غرق کند، لازم است که  راه‌های غلبه بر ناامیدی را فرا بگیرد و خود را از بن بست یاس، نجات دهد. 

موسسه “کنکور آسان است” و “انتشارات گیلنا” به مدیریت “استاد حسین احمدی” هیچگونه مشاوری تحت عناوین مشاور ارشد، مشاور برتر، مشاور ویژه، مشاور مستقیم، مشاور رتبه پرور، رییس دپارتمان نخبگان و عناوین جعلی و دروغینی از این دست ندارد

با عرض سلام و احترام خدمت تمام دانش آموزان و داوطلبان کنکور ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱

پیرو تماس ها، پیامها و شکایت متعدد دریافت شده از سوی عده زیادی از دانش آموزان، داوطلبان کنکور و والدین گرامی ایشان مبنی بر فریب خوردن از سوی عده ای به اصطلاح مشاور و در عمل بازاریاب محصولات کمک آموزشی درسی و کنکوری به استحضار می رساند که موسسه "کنکور آسان است" و "انتشارات گیلنا" به مدیریت "استاد حسین احمدی" هیچگونه مشاوری تحت عناوین مشاور ارشد، مشاور برتر، مشاور ویژه، مشاور مستقیم و عناوین جعلی و دروغینی از این دست ندارد و لذا اگر فردی چنین ادعاهایی را مطرح کرد، دروغ گفته و قصد فریب شما را دارد. بر این اساس از شما عزیزان اکیدا تقاضا می شود از ادامه کار مشاوره و ارتباط با چنین افراد شیاد و کلاهبرداری که هدفی جز اغفال شما و خالی کردن جیب شما با بیان چنین دروغ هایی ندارند، خودداری نمایید،  در غیر اینصورت مسسولیت عواقب ناشی از اینکار شخصا متوجه شخص دانش آموز، داوطلب و والدین ایشان خواهد بود و این مجموعه هیچگونه مسوولیتی در این رابطه به عهده نخواهد گرفت.

لذا از شما عزیزان اکیدا خواهشمندیم برای ارتباط با دفتر مرکزی موسسه "کنکور آسان است" و "انتشارات گیلنا" فقط و فقط با شماره زیر (واحد تایید مشاوران مجموعه استاد حسین احمدی) تماس حاصل نمایید تا مانند بسیاری از دانش آموزان و داوطلبان کنکور سراسری در دام مشاوران بیسواد، بی تجربه و در عمل بازاریاب محصولات کنکوری گرفتار نشوید:

healthcare-e-learning1

با سپاس و آرزوی موفقیت برای همه شما عزیزان در تمام عرصه های زندگی

ا.احمدی